فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر سبک زندگی و عزت نفس همسران جانباز متوفی بود. در پژوهش حاضر که به روش نیمه‌تجربی بود، 40 نفر از همسران جانبازان متوفی به صورت نمونه‌گیری در دسترس از استان اصفهان، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل وارد شدند. ابزار سنجش استفاده شده شامل پرسشنامه‌های سبک‌زندگی لعلی و همکاران (1391) و عزت‌نفس کوپر اسمیت (1967) بود. افراد گروه آزمایش تحت 8 جلسه درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفتند و هر دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی شدند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد اثربخشی رویکرد مبتنی بر شفقت بر سبک‌زندگی در ابعاد سلامت جسمانی، پیشگیری از بیماری‌ها، سلامت روانشناختی، سلامت معنوی، سلامت اجتماعی، اجتناب از داروها و موادمخدر، پیشگیری از حوادث، سلامت ‌محیطی و هم‌چنین بر عزت‌نفس معنادار است (p<0/05). این پژوهش نشان داد به کارگیری درمان مبتنی بر شفقت بر بهبود سبک‌زندگی و افزایش عزت‌نفس نقش شایانی دارد. این روش مداخله موثری برای بهبود شاخص های روانشناختی همسران جانبازان متوفی است.

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس انعطاف پذیر روانشناختی در بیماران سندروم روده تحریک پذیر و به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه‌آماری پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر اصفهان به تعداد 230 نفر تشکیل دادند؛ در پژوهش حاضر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان(1970) به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 140 نفر انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه کیفیت زندگی پاتریک و دراسمن (1998) با 34 گویه، و پرسشنامه پذیرش و عمل ویرایش 2 بوند و همکاران (2011) با 7 گویه در طیف پنج درجه‌ای لیکرت استفاده شد. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه‌ها توسط تعدادی صاحبنظران تائید گردید و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب(862/0) و (812/0) بدست آمد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام ارتباط بین انعطاف پذیری شناختی با کیفیت زندگی معنادار بوده است. بر این اساس ضریب انعطاف پذیری شناختی 3/9 درصد واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کند؛ همچنین ضریب بتا به ازای یک واحد افزایش در انعطاف پذیری شناختی، کیفیت زندگی را 305/0 واحد افزایش می دهد.

چکیده هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطه‌ای نارضایتی از بدن در رابطه جهت‌گیری مقایسه اجتماعی با رضایت جنسی در زنان متاهل بود. پژوهش حاضر، کاربردی و در گروه مطالعات توصیفی از نوع همبستگی قرار می‌گیرد. جامعه آماری این مطالعه کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به خانه‌های سلامت منطقه شهر تهران در پاییز سال 1402 بود. حجم نمونه، 385 نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. در این مطالعه از فرم کوتاه پرسشنامه نارضایتی از بدن کوپر و همکاران (1987)، مقیاس جهت‌گیری مقایسه اجتماعی گیبونز و بانک (1999) و پرسشنامه رضایت جنسی هادسون و همکاران (1981) به عنوان ابزار ارزیابی استفاده شد. رابطه بین متغیرها با آزمون همبستگی پیرسون و مدل پژوهش با تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری آزمون شد. نتایج این پژوهش نشان داد جهت‌گیری مقایسه اجتماعی به طور معکوس قادر به پیش‌بینی رضایت جنسی در زنان متاهل بود. همچنین، جهت‌گیری مقایسه اجتماعی می‌تواند به طور مستقیم نارضایتی از بدن را پیش‌بینی کند و نارضایتی از بدن می‌تواند به طور معکوس رضایت جنسی را پیش‌بینی کند. در نهایت، نارضایتی از بدن می‌تواند رابطه جهت‌گیری مقایسه اجتماعی با رضایت جنسی در زنان متاهل واسطه کند (05/0>p).

چکیده همه مشاغل و حرفه ها از اصول اخلاقی خاصی پیروی می‌کنند که هدف اساسی این اصول، کاهش آسیب رسانی و افزایش خدمت رسانی موثر است. مهم‌ترین سند در هر حرفه، نظام نامه اخلاقی آن حرفه است. این سند متخصصان را جهت دستیابی اهداف به هم پیوند میدهد . نظام نامه اخلاقی استانداردهای ایده آل بعنوان یک متخصص را شفاف می‌کند. با توجّه به محدودیت‌ها نظام‌نامه اخلاق حرفه‌ای روان‌شناسان و مشاوران ایران در حوزۀ کدهای اخلاقی مرتبط با کار با زوج‌ها و خانواده‌ها، هدف این مقاله مروری بر سه نظام‌نامه اخلاق حرفه‌ای معتبر در حوزه کار با زوج‌ها و خانواده‌ها بود تا از این طریق بتوان درمانگران این حوزه با محتوای ویژه این کدها آشنا ساخت و از این طریق زمینه را برای حل و فصل چالش‌های اخلاقی در این بافت فراهم ساخت. مرور این نظام‌نامه‌ها به دانش درمانگران در مورد برخی از چالش‌های می‌افزاید و پیشنهادات کاربردی برای رویارویی با این مسائل پیشنهاد میشود. کدهای اختصاصی هرکدام از نظام‌نامه‌ها ارائه شده و در صورت همپوشانی برخی از این کدها، کدهای متفاوت ارائه شده در نظام‌نامه‌های دیگر برجسته شده است. با وجود توافق بالای این نظام‌نامه‌ها بر سر بخش زیادی از کدهای اخلاقی، در مورد برخی دیگر هنوز اختلاف وجود دارد.

چکیده هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی هویت اجتماعی در رابطه والد-فرزندی و قلدری سایبری نوجوانان بود. جامعه آماری شامل نوجوانان ایرانی بودند که تعداد 342 نفر از آنان بعنوان نمونه با روش نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب شد. روش پژوهش، توصیفی - همبستگی بود. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌ تجربه قلدر-قربانی (CBVEQ)، پرسشنامه رابطه والد-فرزندی فاین و همکاران (PCRS) و پرسشنامه هویت اجتماعی صفاری‌نیا و روشن استفاده شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر مورد استفاده قرار گرفت. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد بین رابطه با پدر و مادر با قلدری سایبری رابطه منفی و معنادار؛ و بین رابطه با پدر و مادر با هویت اجتماعی و مؤلفه‌های آن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (001/0p<). بر اساس یافته‌ها همچنین، بین هویت اجتماعی و مؤلفه‌های آن با قلدری سایبری رابطه منفی و معناداری وجود دارد (001/0p<). افزون بر آن، نتایج تحلیل مسیر نشان داد هر دو متغیر برون‌زا یعنی رابطه با پدر و رابطه با مادر بر متغیر درون‌زا یعنی قلدری سایبری فقط اثر غیرمستقیم دارند، به عبارتی هویت اجتماعی توانسته است نقش میانجی‌گر معنی‌داری را برای رابطه والد-فرزندی و قلدری سایبری ایفا کند. این در حالی‌ست که رابطه والد فرزندی اثر مستقیم بر قلدری سایبری نداشته است.

چکیده مقدمه :درک مفهوم بهزیستی در دوران جوانی از دیدگاه سالمندان و عوامل موثر بر آن بر اساس تجارب زیسته سالمندان می تواند نقش به سزایی در افزایش کیفیت و رضایت خاطر جوانان در هنگام رسیدن به دوران سالمندی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر " طراحی و اعتبار یابی الگوی ارتقا بهزیستی جوانان بر مبنای تجارب زیسته سالمندان" بوده است.
روش : در این مطالعه از روش پدیده شناسی توصیفی برای جمع آوری داده ها در بخش کیفی استفاده شده است. تعداد مشارکت کنندگان بر اساس اشباع نظری بیست سالمند زن و مرد ساکن در استان تهران بود. اطلاعات از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته جمع آوری شد. داده های به دست آمده جهت تبیین عوامل بهزیستی در دوران جوانی مورد تحلیل قرار گرفت.
نتایج : پنج مضمون از یافته ها در بخش کیفی استخراج شد که شامل سرزندگی، سلامتی و پویایی، رشد و تعالی فردی، روابط بین فردی و نیرومندی می باشد.
بحث و نتیجه گیری : بر اساس یافته های به دست آمده با برنامه ریزی جهت اجرایی کردن، جوامع و دولتها می توانند بهزیستی را در جامعه گسترش بدهند و هنگام رسیدن جامعه جوان به دوران سالمندی، اثرات نامطلوب سالمندی را نیز کاهش دهند.

چکیده باتوجه‌به اهمیت دل‌زدگی زناشویی در کیفیت زندگی، هدف پژوهش حاضر تعیین واسطه‌ای تاب‌آوری در رابطه ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی با دل‌زدگی زناشویی زوجین مراجعه‌کننده به شورای حل اختلاف شهر یاسوج بود. جامعه آماری در این پژوهش زوجین مراجعه‌کننده به شورای حل اختلاف شهر یاسوج بودند که بعد از هماهنگی با آنها تعداد 200 نفر از این زوجین که دارای اختلافات خانوادگی بودند به‌عنوان نمونه و به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. پژوهش حاضر یک مطالعه همبستگی است. ابزار استفاده‌شده در این پژوهش پرسش‌نامه دل‌زدگی زناشویی پاینز (1996)، پرسش‌نامه تعهد زناشویی آدام و جونز (1997)، پرسش‌نامه همدلی جولیف و فارینگتون (2006) و پرسش‌نامه ذهن‌آگاهی رایان و براون (2003) و همچنین پرسش‌نامه تاب‌آوری کونور و دیویدسون (2003) بودند. یافته‌های معادلات ساختاری نشان داد که ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی تأثیر مثبتی بر تاب‌آوری زوجین دارد. ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی تأثیر مثبتی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین دارد. تاب‌آوری تأثیر مثبتی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین دارد. بعلاوه، تاب‌آوری ارتباط بین ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین را میانجی می‌کند.ازآنجاکه کانون خانواده منجر به رشد شخصیت می‌شود و میزان دل‌زدگی زناشویی زوجین عامل اساسی در گرایش آنها به شورای حل اختلاف است لذا آموزش خانواده برای کاهش میزان دل‌زدگی زوجین ضرورت دارد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط استحکام ذهنی و سلامت معنوی با امید به بهبودی در ورزشکاران آسیب دیده رشته های مختلف ورزشی بود. روش کار: پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر عبارتند از ورزشکاران زن و مرد آسیب دیده رشته های مختلف ورزشی در شهر تهران در سال 1400 که به مراکز فیزیوتراپی پاس، فیزیوتراپی آفتاب و فیزیوتراپی فدراسیون پزشکی ورزشی این شهر مراجعه کرده اند که با روش نمونه گیری تصادفی ساده (قرعه کشی) 100 نفر انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه سلامت معنوی، امید به بهبودی، استحکام ذهنی استفاده شد.داده ها با استفاده از شیوه های آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی و با استفاده از نرم افزار spss20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته‌ها نشان داد که بین استحکام ذهنی و سلامت معنوی با امید به بهبودی رابطه وجود دارد و استحکام ذهنی و سلامت معنوی توان پیش بینی امید به بهبودی ورزشکاران آسیب دیده را دارند نتیجه گیری: بین استحکام ذهنی و سلامت معنوی و امید به بهبودی در ورزشکاران آسیب دیده رشته های مختلف ورزشی رابطه وجود دارد و از نتایج پژوهش حاضر میتوان در تدوین پروتکلهای درمانی برای افزایش سلامت روانی این افراد استفاده کرد

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه زیسته والدین در گذر به والد شدن انجام شد. در این پژوهش با نگاهی ژرف، پدیده والد شدن را به عنوان یکی از مهم ترین دوره ها در چرخه زندگی خانوادگی موشکافانه بررسی شد. بدین منظور با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی و با استفاده از نمونه گیری هدفمند، با 28 تازه والد (16 مادر و 12 پدر) دارای کودک 3 ماه تا 2 سال که در سال 1402 در شهر شیراز ساکن بودند، مصاحبه هایی نیمه ساختاریافته انجام شد. سپس داده های به‌دست آمده از مصاحبه با روش پدیدارشناسی تفسیری (IPA) مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل تجارب مشارکت کنندگان منجر به شناسایی 48 کد معنایی اولیه، 5 مقوله فرعی و 2 مقوله اصلی «تجارب فردی و تجارب رابطه زوجی» شد. نتایج نشان داد که افراد با ورود به دوره والدینی، تغییراتی را در سبک زندگی فردی خود تجربه می کنند و با تجربه احساسات و هیجانات مثبت و منفی متعددی در درون خود مواجه می شدند. این مطالعه با بحث در مورد ماهیت پدیده تجربه زیسته والدین در گذر به والدشدن بینش عمیق تری از تجارب والدین در ورود به نقش والدینی را به کارشناسان و مشاوران خانواده و ازدواج ارائه داد.

چکیده هدف از پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر احساس تنهایی و تحمل پریشانی دانشجویان دختر خوابگاهی بوده.پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دختر ۲۰ تا ۳۰ ساله مقیم خوابگاه دانشگاه آزاد‌اسلامی اصفهان (خوراسگان) در سال تحصیلی 1402-1403 بود. 40 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارده شد. برای گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه ای آموزش تنظیم هیجان گراس اجرا شد. میزان احساس تنهایی و تحمل پریشانی هر دو گروه در پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از پرسشنامه‌های احساس تنهایی راسل و همکاران (1980) تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2008) سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS27 انجام شد.
یافته‌های پژوهش نشان داد آموزش تنظیم هیجان منجر به کاهش نمرات احساس تنهایی (49/61 = F، 01/0 > p) و افزایش تحمل پریشانی (73/26 = F، 01/0 > p) گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است.نتایج پژوهش نشان‌دهنده اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود احساس تنهایی و افزایش تحمل پریشانی دانشجویان دختر خوابگاهی می‌باشد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود توانایی حل مساله و یکپارچه سازی عملکرد دیداری-شنیداری و کاهش علائم نقص توجه و بیش فعالی در کودکان بیش فعال بود. این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ی کودکان بیش فعال 8 تا 12 ساله شهر شیراز در سال 1403 بود که پژوهشگر از میان کلیه‌ی کودکان مدارس ابتدایی با روش هدفمند و با آزمون نقص توجه کانرز فرم معلم و آزمون iva تعداد 40 دانش آموز بیش فعال را شناسایی و به صورت تصادفی 20 نفر را در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل قرار داد. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل آزمون الاغ گرسنه، آزمون iva و پرسشنامه علائم نقص توجه و بیش فعالی بود. داده های به دست آمده در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. و آزمون فرضیه ها در سطح استنباطی به وسیله آزمون کواریانس انجام شد. نتایج نشان داد آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود و افزایش توانایی حل مساله و بهبود و افزایش یکپارچه سازی عملکرد دیداری-شنیداری تاثیر معناداری دارد. همچنین آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود و کاهش علائم نقص توجه تاثیر دارد.

چکیده کارآفرینی و توانمندسازی زنان از لحاظ فنی به هم مرتبط هستند، هدف این مقاله بررسی راهبرد کارآفرینی و توانمندسازی زنان برای توسعه ملی است. زنان در کشورهای توسعه یافته نقش مهمی در توسعه ملی و اقتصادی دارند. این مطالعه از نظر ماهیت کیفی است. نتایج این مطالعه نشان داد که مطمئناً زنان در کارآفرینی تحت سلطه هستند، زیرا اکثر شرکت‌های تجاری توسط مردان کنترل می‌شوند. در توضیح این مطالعه از نظریه توانمندسازی استفاده شد. اساساً فرض این نظریه بر توانمندسازی زنان و برابری جنسیتی است. هدف این نظریه دستیابی انتقادی به سطح توانمندسازی و توسعه زنان است. فرض این نظریه تضمین فرصت های برابر برای زن و مرد برای دستیابی به برابری جنسیتی است. این نظریه به کاهش تفاوت های جنسیتی و حفظ دسترسی برابر به آموزش و اقتصاد کمک می کند. این مطالعه نشان داد که کلیشه‌های فرهنگی، دسترسی نابرابر به آموزش و سرمایه ناکافی بر کارآفرینی و توانمندسازی زنان تأثیر گذاشته است. با توجه به این موضوع، این مطالعه توصیه می‌کند که دولت باید زنان را از طریق آموزش رایگان و برنامه های کسب مهارت، توانمند کند. دولت و موسسات مالی باید به زنان وام‌های بلاعوض بدهند تا آنها را برای راه اندازی کسب و کار توانمند کنند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله شفقت به خود دلبستگی‌محور بر راهبردهای مقابله با استرس در نوجوانان شهر تهران انجام شد. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را نوجوانان شهر تهران در سال 1402 تشکیل دادند. حجم نمونه معادل 30 نفر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند. مرحله پیش‌آزمون اجرا شد، سپس آموزش درمان شفقت به خود دلبستگی‌محور (گارسیا-کامپایو و همکاران، 2016) به گروه آزمایش داده شد و سپس، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده‌ها با استفاده از راهبردهای مقابله اندلر و پارکر (1990) جمع‌آوری شدند و توسط نرم افزار SPSS-26 با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان دادند که راهبرد مقابله با استرس اجتنابی و هیجانی در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه کاهش معنی داری داشته است (01/0>P). همچنین نتایج نشان داد که راهبرد مقابله با استرس مسئله‌مدار در مرحله پس‌آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه افزایش معنی‌داری داشته است (01/0>P).بنابراین، مداخله شفقت‌ به خود دلبستگی‌محور در جهت کاهش روش‌های ناکارامدی مقابله با استرس و ارتقاء روش‌های موثر مقابله‌ با استرس در بین نوجوانان موثر است.

چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی ابرازگری هیجان براساس راهبردهای سازش نایافته و نشخوار فکری خشم در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی شهر اصفهان انجام شد.
روش: در این پژوهش که به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد از بین کلیه زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی که به مراکز مشاوره شهر اصفهان در تابستان و پاییز 1402 مراجعه نموده بودند 156 نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های ابرازگری هیجانی، تنظیم شناختی هیجان و مقیاس نشخوار فکری خشم استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با روشهای آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرم افزار SPSS24 انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد راهبردهای سازش نایافته و نشخوار فکری خشم 583/0 از ابرازگری هیجانی را پیش بینی میکنند. همچنین تاثیر راهبردهای سازش نایافته بر ابرازگری هیجانی 57/0- و تاثیر نشخوار فکری خشم بر ابرازگری هیجانی 31/0- است. این نتایج نشان میدهد زنانی که بیشتر از راهبردهای سازش نایافته و نشخوار فکری خشم استفاده مینمایند، در ابرازگری هیجانی مشکل دارند.
نتیجه‌گیری: بنابراین پیشنهاد می‌شود که برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای مناسبی برای توانمندسازی زنان در استفاده از راهبردهای سازش یافته و کاهش نشخوار فکری خشم طراحی و اجرا شود.

چکیده پژوهش حاضر باهدف مدل‌یابی علّی گرایش به اعتیاد به مواد مخدر نوجوانان براساس تیپ‌های شخصیتی و ادراک حمایت اجتماعی و نقش واسطه‌ای تصویر بدنی انجام شد. روش انجام پژوهش توصیفی‌همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش تمام دانش‌آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی 1403-1402بودند که از بین آن‌ها تعداد 330 نفر به‌شکل در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات نیز مقیاس گرایش به اعتیاد وید و بوچر (1992) و پرسشنامه‌های ادراک حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (1988)، تیپ‌های شخصیتی راتوس و نوید (1989) و تصویر بدنی کش و همکاران (1997) بود. برای توصیف یافته‌ها از میانگین و انحراف استاندارد و برای استنباط اطلاعات نیز از آزمون‌های هم‌بستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری به‌کمک نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-24 استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل پژوهشی از برازش مطلوبی برخوردار بوده (0/92=χ2/df =1/2.RMSEA=0/06 .SRMR=0/07 .GFI=0/93 .AGFI=0/92 .CFI) و تیپ‌های شخصیتی هم به‌صورت مستقیم و هم به‌صورت غیرمستقیم اما حمایت اجتماعی ادراک شده تنها به صورت غیرمستقیم و از طریق تصویر بدنی بر گرایش به اعتیاد اثرگذار هستند. پژوهش حاضر نشان داد جهت پیشگیری از گرایش به اعتیاد در نوجوانان بررسی بیشتر تیپ‌های شخصیتی و تصویر بدنی آن‌ها حائز اهمیت فراوانی است.

چکیده محققان معمولاً در انجام یک پژوهش با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند، عمدتاً به این دلیل که از یک سو آن‌ها با مبانی فلسفی پارادایم‌های اصلی مورد استفاده در تحقیقات آموزشی (کمی، کیفی یا ترکیبی) آشنا نیستند و از سوی دیگر، انواع تحقیق مربوطه را با این پارادایم‌ها مرتبط نمی‌دانند. این روش‌ها نه تنها فرمول‌بندی مسئله انتخاب‌شده برای تحقیق و سؤالات یا فرضیه تحقیق مرتبط، بلکه مهم‌تر از آن، روش نمونه‌گیری، انتخاب ابزار تحقیق مناسب، نحوه گردآوری داده‌ها و همچنین تجزیه‌وتحلیل داده‌ها را تعیین می‌کنند؛ بنابراین شناخت انواع روش‌های پژوهش و ویژگی‌های هر کدام از آن‌ها و همچنین درک تفاوت پژوهش کمی، کیفی و آمیخته به انتخاب روش درست و مناسب تحقیق توسط پژوهشگر کمک شایانی می‌کند و لازم است محققان با این مباحث کاملاً آشنا باشند. از این‌رو در این پژوهش با هدف بررسی مبانی و روش در پژوهش‌های متامتد با تفکیک پژوهش‌های کمی، کیفی و آمیخته به توضیح و تعریف پژوهش کیفی و کمی، تفاوت روش کمی و کیفی، توضیح روش آمیخته و ملاحظات اخلاقی در همه پژوهش‌ها پرداخته شده است تا محققان بتوانید مسیر برتر و متناسب با تحقیقاتشان را برگزینند و در گردآوری داده‌های مورد نیاز پژوهش خود بهتر و موفق‌تر عمل کنند.

چکیده هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی آموزش گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی(MBSR) با درمان گروهی برنامه زمانی پارادوکس(PTTT) بر ابعاد خستگی و کیفیت خواب در زنان مبتلا به اختلال بی خوابی بود. طرح پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون –پس آزمون با پیگیری 1 ماهه با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلا به اختلال بی خوابی مراجعه کننده به مراکز خدمات روان شناختی منطقه 3 شهر تهران در بهار سال 1403 بود. 45 زن مبتلا به اختلال بی خوابی با نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی و برابر در گروهMBSR ، گروهPTTT و گروه کنترل انتساب یافتند. پروتکلMBSR طی 8 جلسه 90 دقیقه ای و پروتکلPTTT طی 6 جلسه 90 دقیقه ای انجام شد و اعضای گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. آزمودنی ها در3 مرحله با سیاهه چند بعدی خستگی و شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ ارزیابی شدند. نتایج آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر نشان دادMBSR وPTTT موجب کاهش ابعاد خستگی و بهبود کیفیت خواب می شوند و نتایج درمانی آن تا یک ماه پس از مداخله پایدار بود (p<0/05). همچنین،MBSR برای کاهش ابعاد خستگی وPTTT برای بهبود کیفیت خواب روش موثرتری بود‌.

چکیده پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان تلفیقی یوگا و تمرینات ذهن‌آگاهی بر کاهش افسردگی در طول بارداری تا پس از زایمان اجرا شد. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را زنان باردار شهر مشهد در سال 1403 تشکیل دادند. حجم نمونه معادل 40 نفر بود که در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از مقیاس افسردگی پس از زایمان (کاکس و همکاران، 1987) جمع‌آوری شدند و توسط نرم افزار SPSS (نسخه 26) و با استفاده از روش تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان دادند که افسردگی در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشته است (01/0>P). اندازه اثر برای این آزمون 474/0 به دست آمد. بنابراین، نتایج پژوهش حاضر گام مهمی جهت درمان افسردگی در طول بارداری تا پس از زایمان است.
واژه های کلیدی: یوگا، ذهن‌آگاهی، بارداری، افسردگی پس از زایمان.

چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی و شناخت چالش‌ها و راهبردهای مشاوره در مدرسه از نگاه مشاوران مدارس بود.
روش: پژوهش حاضر کیفی و مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی بود. نمونه مورد مطالعه مشاوران مدارس شهر اراک و نجف‌آباد در سال (1402) بودند که به شیوه هدفمند و نظری با توجه به اصل اشباع نظری تعداد 14 نفر از آنان انتخاب شدند و اطلاعات پژوهش با استفاده از مصاحبه‌ها نیمه ساختارمند و عمیق جمع‌آوری گردید و داده‌ها با روش تحلیل مضمون و الگوی کلایزی (1978) تحلیل شد.
یافته‌ها: تحلیل اطلاعات نشان داد چالش‌های راهنمایی و مشاوره در مدرسه شامل 4 مضمون کلی با عناوین چالش‌های مشاوران، دانش‌آموزان و مراجعان، مدرسه و محیط جامعه همراه با 22 مضمون فرعی است و راهبردهای آن‌ها نیز در 4 مضمون کلیِ راهبردهای مرتبط با مشاوران، دانش‌آموزان و مراجعان، مدرسه و محیط جامعه همراه با 21 مضمون فرعی جمع‌بندی گردید.
نتیجه‌گیری: شناخت چالش‌ها و راهبردهای راهنمایی و مشاوره در مدرسه از نگاه مشاوران مدارس می‌تواند به درک بهتر نقش و جایگاه مشاوران مدارس همراه با کاهش آسیب‌های و افزایش حمایت‌ها در راستای تأثیرگذاری بیشتر مشاوران در تحقق برنامه‌های آموزش و پرورش در سطح گسترده یاریگر باشد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش ابعاد هفت‌گانه رازداری برکیفیت زندگی زناشویی با تاکید بر منابع دینی بود. روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی بود. برای این منظور 100 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی‌ها به دو پرسشنامه رازداری محقق ساخته و پرسشنامه کیفیت زندگی زناشویی فیلچر پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل رگرسیون هم‌زمان انجام شد و از دو آزمون تولرانس و شاخص تورم واریانس استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد: الف: میان متغیر رازداری به صورت کلی و کیفیت زندگی زناشویی رابطه مثبت معنا‌دار وجود دارد. ب: میان متغیر رازداری در بعد اختلافات زناشویی و کیفیت زندگی زناشویی رابطه مثبت معنادار وجود دارد ج: میان متغیر رازداری در بعد عاطفی و کیفیت زندگی زناشویی رابطه معناداری وجود ندارد. بنابراین می‌توانند کیفیت زندگی زناشویی خود را ارتقا ‌‌دهند و نتیجه نهایی این مرزبندی و کیفیت زندگی زناشویی، تحکیم پایه‌های خانواده خواهد بود.
کیفیت زندگی، زندگی زناشویی، رازداری

چکیده خودکارآمدی، به عنوان باور فرد به توانایی خود در مقابله با چالش‌ها، نقش مهمی در سازگاری با تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی دوران بارداری ایفا می‌کند. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه ی بین ویژگی‌های شخصیتی مختلف (منصف، جسور، تساوی طلب، و درون نگرا) بر خودکارآمدی مقابله در بین زنان باردار است. در این مطالعه توصیفی-همبستگی، تعداد 100 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به یک مرکز درمانی در مشهد با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد سنجش ویژگی‌های شخصیتی باس (1975) و خودکارآمدی مقابله چسنی (2006) جمع‌آوری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری مناسب مانند ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که ویژگی‌های شخصیتی، به ویژه ابعاد منصف و جسور، تأثیر معناداری بر خودکارآمدی مقابله دارند (05/0p<). این دو ویژگی شخصیتی در مجموع می‌توانند حدود 35 درصد از تغییرات و تفاوت‌های موجود در میزان خودکارآمدی افراد در مقابله با چالش‌ها را توضیح دهند. با توجه به نقش کلیدی خودکارآمدی مقابله در سلامت روان و جسمی زنان باردار، این پژوهش بر اهمیت توجه به ویژگی‌های شخصیتی در طراحی برنامه‌های مداخله‌ای برای بهبود کیفیت زندگی این گروه تأکید می‌کند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی عدم انعطاف‌پذیری روانشناختی در رابطه بین طرحواره‌های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی انجام شده است. روش پژوهش همبستگی بود و جامعه آماری شامل بزرگسالان دانشجو 18 تا 48 سال در سال 1403 که از طریق نمونه گیری در دسترس 436 نفر برای پژوهش حاضر انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های طرحواره فرزند پروری لویس (2018)، انعطاف ناپذیری هایس و باند (2019) و اضطراب اجتماعی اویسه و همکاران (2021) پاسخ دادند. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که عدم انعطاف پذیری روانشناختی در رابطه بین طرحواره های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی معنادار و مثبت دارد (01/0>p) نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد انعطاف ناپذیری روانشناختی در رابطه بین طرحواره های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی نقش میانجی گری دارد. براساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که نتایج، نشانگر اهمیت طرحواره های فرزند پروری در تبیین انعطاف‌پذیری شناختی است. لذا، تشکیل کارگاه‏ها و کلاس‏های آموزشی با تشریح اهمیت مسئولیت‏پذیری و همچنین آموزش شیوه‏های سازگاری اجتماعی بهتر، می‏تواند در جهت بهبود اضطراب اجتماعی مثمرثمر واقع گردد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش آمایه‌های ذهنی پویا بر اضطراب آزمون و عزم در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر اراک با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، انجام شد. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش-آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود، جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اراک با وضعیت اجتماعی- اقتصادی پایین در سال تحصیلی 1403-1402 بود. نمونه پژوهش 36 نفر از دانش‌آموزان پسر متوسطه دوم شهر اراک با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین است که طبق فرمول کوکران در سه مرحله به صورت خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جا‌دهی شدند. برنامه مداخله به مدت 1 ماه شامل 8 جلسه بر روی گروه آزمایشی انجام شد. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اضطراب آزمون (فریدمن و جاکوب، 1997) و پرسشنامه استقامت و پایداری (داک‌ورث و کوین، 2009) استفاده شد. تحلیل داده‌ها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری به کمک نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش آمایه-های ذهنی پویا بر اضطراب آزمون و عزم مؤثر بوده است (01/0p<). لذا می‌توان با آموزش این ذهنیت به نوجوانان با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، مقدمات رشد و پیشرفت آنان در آینده را فراهم کرد.

چکیده زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر فقدان لذت‌جویی، معنا در زندگی، همدلی عاطفی، رابطه والد – کودک و کیفیت زندگی کودک، مادران کودکان مبتلابه سرطان انجام گرفت.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، یک طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش‌‌آزمون و پس‌آزمون همراه با آزمون پیگیری یک‌ماهه با گروه کنترل بود. نمونه شامل 36 نفر از بین مادران دارای کودک مبتلابه سرطان بود که طی 6 ماهه دوم سال 1402 به بیمارستان امید شهر اصفهان مراجعه کرده بودند. آزمودنی‌ها به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند. از پرسشنامه فقدان لذت‌جویی اسنیت و همکاران (1995)؛ پرسشنامه معنا در زندگی استگر و همکاران (2006)؛ پرسشنامه همدلی عاطفی مهرابیان و اپستاین (1972)؛ مقیاس رابطه والد- فرزند پیانتا (1994)؛ مقیاس کیفیت زندگی کودکان وارنی، سید، کورتین (2003) برای گردآوری داده‌ها استفاده شد و داده‌های جمع‌آوری‌شده ﺑﻪ ﮐﻤﮏ نرم‌افزار Spss-23 ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪ.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که در گروه آزمایش تفاوت میانگین نمره‌های پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری نمره‌های فقدان لذت‌جویی معنا در زندگی، همدلی عاطفی، رابطه والد – کودک و کیفیت زندگی کودک معنی‌دار است (01/0> P) اما در گروه گواه معنی‌دار نیست.

چکیده هدف از پژوهش حاضر، بررسی سبک‌های فرزندپروری مادران در رشد فراشایستگی‌های مسیر شغلی نوجوانان بوده است. روش پژوهش آمیخته (کمی-کیفی) بود. مرحله اول کمّی بود و هدف از آن تشکیل دو گروه نوجوانان با فراشایستگی بالا و پایین بود.حجم نمونه نیز با استفاده از فرمول کوکران، 382 دانش‌آموز برآورد شد که با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و در پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه مرتبط با فراشایستگی‌های شغلی بود. دانش‌آموزانی که در هر سه فراشایستگی، یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بودند، در گروه با فراشایستگی بالا (39=n) و دانش‌آموزانی که یک انحراف معیار پایین‌تر از میانگین بودند، در گروه با فراشایستگی پایین (35=n) قرار گرفتند. نقش متغیرهای مهمی مانند جنسیت، رشته تحصیلی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی کنترل شده و تفاوت معنی‌داری بین دو گروه در این متغیرها وجود نداشت. در مرحله دوم پژوهش که بصورت کیفی انجام شد، مادران دو گروه بالا و پایین در فراشایستگی ها، به مصاحبه دعوت شدند. ابزار پژوهش مصاحبه هدایت شده بود نمونه‌گیری از هر دو گروه هدف، تا اشباع نظری داده‌ها ادامه یافت.نتایج نشان داد مضمون اصلی سبک فرزندپروری مادران در گروه فراشایستگی بالا، سبک پاسخگو و مضمون اصلی سبک فرزندپروری مادران در گروه فراشایستگی پایین، سبک آزادمنشانه بوده است.

چکیده روش پژوهش این مطالعه،نیمه‌آزمایشی سه گروهی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه جانبازان اعصاب و روان مشهد در سال1403 بودند که با روش نمونه گیری هدفمند۶۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید.از پرسشنامه‌های روابط اجتماعی مک کاری و مادسون (2005)، احساس تعلق اجتماعی هاگرتی و پاتوسکی (1995) ، انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) استفاده شد.آموزش روان درمانی بین فردی برای گروه آزمایشی اول و ذهن آگاهی برای گروه دوم در ۱۲ جلسه موازی اجرا گردید و شرکت‌کنندگان گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند.تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام گردید. نتایج نشان داد که آموزش روان درمانی بین فردی و درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهبود روابط اجتماعی، احساس تعلق اجتماعی و انعطاف‌پذیری شناختی در بین جانبازان اعصاب و روان اثربخش است.هم‌چنین طبق تحلیل داده‌ها در جهت مقایسه دوبه دو گروه‌های آزمایشی و سری زمانی، هیچ تفاوتی بین اثربخشی مداخلات برای هر سه متغیر وابسته مذکور یافت نشد به این معنا که تاثیر هر دو شیوه‌ی آموزشی به صورت یکسان با گذشت زمان نیز ثابت باقی مانده است.درنتیجه استفاده از این دو روش برای غنی‌سازی کیفیت زندگی جانبازان اعصاب و روان مفید است.

چکیده رویکردهای زیادی بصورت کوتاه‌مدت، در درمان اختلالات روانشناختی و مشاوره‌، وجود دارند از جمله؛ رویکرد راه‌حل‌مدار کوتاه‌مدت (SFBT)، رویکرد پارادوکس زمانی (PTC)، رویکرد (SST) درمان تک جلسه‌ای، امروزه متداول‌تر هستند. رویکرد SFBT با نگاه آینده‌محور و راه‌حل‌سازی، نتایج خوبی در درمان داشته و با روش پیدا کردن راه‌حل‌های پیش‌روی به کمک پرسش‌های محوری استثنایی، درصدد حل مشکل مراجع میباشد. همچنین رویکرد پارادوکسی با روش تمرین‌های زمانی دوره‌ای، درصدد تغییر و تقویت «من» بیمار و درمان اختلالات، قدمهای معجزه‌آسایی برداشته است. روش مرور منابع و پژوهش‌ها در این مقاله، بکار رفته و هدف این پژوهش، مقایسه دو رویکرد SFBT وPTC بوده است. مبانی، اصول و طرح درمان و تکنیک‌های درمانی هر کدام از دو رویکرد با هم مقایسه شدند و نتایج حاصل شده در این پژوهش نشان داد که روش PTC کارآمدتر، موثرتر، زود‌ بازده‌تر، اقتصادی‌تر، عمیق‌تر و با نتایج بهتر و با حداقل عود بیماری در حد 5% برای درمان اغلب اختلالات کاربرد دارد و دارای مؤلفه‌های اصیل یک رویکرد تمام‌عیار نسبت به رویکرد راه‌حل‌مدار و رویکردهای دیگر درمانی می‌باشد. بنابراین، این روش به روانشناسان بالینی، زوج‌درمانگران و شخصیت‌درمانگران اکیداً توصیه می‌شود.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی انطباق‌پذیری شغلی در رابطه طرحواره‌های مثبت فرزندپروری و تحمل ابهام تصمیم‌گیری شغلی انجام شد. پاسخ‌های نمونه‌ای شامل 327 نفر از جامعه آماری افراد 18 تا 26 ساله شهرستان نیشابور که پرسشنامه‌های پژوهش شامل فرم کوتاه مقیاس انطباق‌پذیری شغلی (سو و همکاران، 2021)، مقیاس تحمل ابهام تصمیم‌گیری شغلی (ژو و تریسی، 2015)، و پرسشنامه طرحواره‌های مثبت فرزندپروری (لوئیس و همکاران، 2018) پاسخ داده بودند، محاسبه شد. نتایج ضرایب همبستگی پیرسون (با SPSS26) ارتباط مثبت و معناداری بین طرحواره‌های فرزندپروری با انطباق‌پذیری شغلی (41/0=(325)r؛ 001/0>p) و تحمل ابهام تصمیم گیری(43/0=(325)r؛ 001/0>p)، و همچنین رابطه مثبت بین انطباق‌پذیری شغلی با تحمل ابهام تصمیم‌گیری (52/0=(325)r؛ 001/0>p) نشان داد. نتایج مدلیابی معادلات ساختاری کواریانس محور به روش خودگردان‌سازی فواصل اطمینان (با AMOS24) نشان داد که انطباق‌پذیری شغلی می‌تواند از مجموع اثر طرحواره‌های مثبت فرزندپروری بر تحمل ابهام تصمیم‌گیری شغلی (53/0=β،]39/0، 65/0[ CI95%، 001/0>p) بیش از نیمی از این اثر را میانجی‌گری کند (27/0=β،]18/0، 39/0[ CI95%، 001/0>p). این یافته‌ها نشان داد، بیش از نیمی از اثر طرحواره-های مثبت فرزندپروری والدین در تامین نیازهای هیجانی اساسی فرزندان بر سطح تحمل آنها در برابر پیچیدگی‌ها و ابهامات تصمیم‌گیری شغلی، بواسطه رشد انطباق‌پذیری مسیر شغلی موجب می‌شود.

چکیده هدف پژوهش، طراحی مدل ساختاری دلزدگی زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی با میانجی‌گری پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان متاهل بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و ازنظر روش شناسی در گروه مطالعات توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه زنان متاهل منطقه 4 شهر تهران در تابستان سال 1403 بود. حجم نمونه، 400 نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و با مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو بگبی و همکاران (1994)، مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان زوجین نلسون و کارول (2006) و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز (1996) به عنوان ابزار ارزیابی استفاده شد. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS 28 و AMOS 24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد ناگویی هیجانی توانست پرخاشگری ارتباطی پنهان و دلزدگی زناشویی را به طور مستقیم پیش بینی کند. پرخاشگری ارتباطی پنهان نیز به نحو مستقیم توانست دلزدگی زناشویی را پیش‌بینی کند. همچنین، پرخاشگری ارتباطی پنهان توانست رابطه ناگویی هیجانی با دلزدگی زناشویی در زنان متاهل را میانجی کند(0/05>p). می‌توان نتیجه گرفت که روان شناسان و مشاوران خانواده می‌توانند با بهبود ناگویی هیجانی و پرخاشگری ارتباطی پنهان، دلزدگی زناشویی در زنان متاهل را کاهش بخشند.

چکیده این پژوهش با هدف تجربه زیسته زنان از ادامه زندگی زناشویی پس از افشای پیمان شکنی همسر اجرا شد. روش تحقیق از نوع کیفی از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی زنان ساکن شهر تهران در سال 1402 که بعد از تجربه پیمان شکنی همسر، ماندن در زندگی زناشویی را ترجیح دادند، بودند. نمونه پژوهش شامل 8 نفر از زنان این جامعه بود که به شیوه هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. مراحل تحلیل اطلاعات بر پایه داده‌های حاصل از سوالات تحقیق که در قالب مصاحبه مطرح شده بود. از تجزیه و تحلیل داده‌هاى به دست آمده در این پژوهش 2 مضمون اصلى و 6 مضمون فرعی شامل درون فردی (عدم بخشش، تجربه احساسات درونی، تغییرات فردی) و بین فردی (آسیب بین فردی، بهبود رابطه، ادراک حمایت) از دیدگاه مشارکت کنندگان پیرامون تجربه پیمان شکنی همسر پدیدار شده است،بنابراین، پیشنهاد می-شود برنامه‌هایی جهت کاستن از مشکلات روانشناختی زنان که تجربه پیمان شکنی همسر را داشتند، در مراکز درمانی طراحی و اجرا گردد.

چکیده این پژوهش به لحاظ هدف از جمله تحقیقات کاربردی بود که به لحاظ شیوه کنترل متغیرها یک پژوهش آزمایشی بود که با شیوه پس رویدادی (علی مقایسه ای ) انجام شد. جامعه آماری کلیه زنان ورزشکار و غیر ورزشکار شهر اهواز هستند که جهت دسترسی به نمونه ورزشکار از چهار منطقه اهواز و ۲۰ باشگاه بصورت تصادفی خوشه ای نمونه های ورزشکار و گروه شاهد بصورت در دسترس انتخاب شدند.جامعه آماری را هم کلیه زنان متاهل ۲۵ الی ۷۵ سال تشکیل دادند که از این تعداد 150 نفر انتخاب شدند. ابزار پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو (NEO-FFI) (1985)، پرسشنامه سبک های مقابله ای (CSQ) (راجر ونجاریان؛1993) و مقیاس دلزدگی زناشویی (CBM) پاینز (1996) بود. برای آزمون فرضیه ها از آزمون t مستقل و وابسته استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در این تحقیق از نرم افزار SPSS نسخه 23 استفاده شد. در این پژوهش سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد بین ویژگی های شخصیت، سبک های مقابله ای و افسردگی زناشویی در زنان ورزشکار و غیر ورزشکار متاهل شهر اهواز رابطه وجود دارد. با توجه به یافته‌های پژوهش به کارگیری برنامه آموزش سبک های مقابله ای جهت کاهش دلزدگی زوجین پیشنهاد می‌شود.

چکیده پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی واقعیت درمانی بر رفتارهای خودمراقبتی، تحمل پریشانی، خودآسیبی و اضطراب مرگ زنان نخست زا انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری شامل زنان نخست زا در مرکز مشاوره و ارایه خدمات مامایی سلامت مادران ایرانی شهر مشهد در نیمه دوم سال 1403 که دارای پرونده پزشکی بودند 45 نفر به عنوان نمونه به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی در دو گروه آزمایشی و گواه گمارش شدند. گروه آزمایشی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت روش واقعیت درمانی گلاسر (2000) قرار گرفتند. گروه گواه آموزشی دریافت نکرد اما در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفت. جمع‌آوری داده‌ها براساس پرسشنامه رفتارهای خودمراقبتی، تحمل پریشانی، خودآسیبی و اضطراب مرگ انجام شد. داده‌ها با استفاده از شاخص‌های توصیفی و آنالیز واریانس اندازگیری مکرر توسط نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد. آموزش معناداری باعث کاهش نمرات تحمل پریشانی و اضطراب مرگ و خودآسیبی و افزایش خودمراقبتی در گروه آزمایش شد (01/0>p). پیشنهاد می‌شود در کنار درمان های دارویی، آموزش واقعیت درمانی بر روی زنان نخست زا صورت گیرد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر حافظه‌ی کاری و هویت تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش از نوع آزمایشی میدانی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه است. جامعه‌ی آماری این پژوهش را تمام دانش‌آموزان دختر پایه‌ی یازدهم نواحی چهارگانه‌ی آموزش و پرورش شهر قم که در سال تحصیلی 1404-1403 مشغول به تحصیل بودند، تشکیل داد. در این پژوهش جهت انتخاب آزمودنی‌ها، از روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای استفاده شد. در این پژوهش از برنامه‌ی آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پنتریچ و دی-گروت، آزمون‌های فراخنای ارقام و توالی حرف و عدد ویرایش چهارم مقیاس هوش وکسلر عابدی و پرسش‌نامه‌ی منزلت‌های هویت تحصیلی واز و ایزاکسون، جهت جمع‌آوری داده‌های مربوط به متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر حافظه‌ی کاری و هویت تحصیلی و بر خرده‌مقیاس‌های حافظه‌ی کاری و خرده‌مقیاس‌های هویت تحصیلی دانش‌آموزان دختر پایه‌ی یازدهم آموزش و پرورش شهر قم در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تأثیر دارد.

چکیده هدف از انجام این پژوهش ،بررسی رابطه خطی و غیرخطی سبک زندگی متأثر از فضای مجازی و بخشودگی بین فردی با سازش یافتگی زناشویی در زنان دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اهواز بود. به این منظور از طریق روش نمونه گیری تصادفی تک مرحله ای تعداد 154 نفر از زنان دارای تعارضات زناشویی انتخاب شدند و به پرسشنامه های سازش یافتگی زناشویی اسپانیر (1986)، سبک زندگی متأثر از فضای مجازی یانگ (1988)، بخشودگی بین فردی احتشام زاده و همکاران (1389) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش ضریب همبستگی و تحلیل خطی و غیر خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین بخشودگی بین فردی با سازش یافتگی زناشویی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. رابطه خطی بین سبک زندگی متأثر از فضای مجازی و سازش یافتگی زناشویی معنی دار نبود اما بین این دو متغیر رابطه غیر خطی معنی داری وجود داشت. همچنین در معادله رگرسیون رابطه بین سبک زندگی متأثر از فضای مجازی و سازش یافتگی زناشویی غیر خطی بود.

چکیده هدف از انجام این پژوهش، بررسی مقایسه خودکارآمدی و خودکنترلی نوجوانان با مادر شاغل و غیر شاغل بود. روش پژوهش از نوع علّی مقایسه‌ای و جامعه آماری را تمام دختران مقطع متوسطه دوم که در سال تحصیلی 1403-1402 در منطقه دو آموزش و پرورش شهر تهران مشغول به تحصیل بودند، تشکیل داد. حجم نمونه 80 نفر (40 نفردارای مادران شاغل و 40 نفردارای مادران غیرشاغل) به روش در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. به جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران (1982) و خود کنترلی تانجی (2004) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از نرم افزار Spss نسخه 24 و روش تحلیل واریانس استفاده شد. یافته‌ها نشان داد، تفاوت معناداری بین خودکارآمدی و خود کنترل‌گری نوجوانان دارای مادر شاغل و غیر شاغل وجود دارد (05/0=p). بررسی میانگین نمره‌های خودکارآمدی و خود کنترلی دانش‌آموزان نشان داد که نوجوانانی که دارای مادران شاغل هستند در مقایسه با نوجوانانی که مادران غیرشاغل دارند نمرات بیشتری کسب نمودند. بر این اساس می‌توان با تاکید بر نقش اشتغال مادر، خودکارآمدی و خودکنترلی نوجوانان را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

چکیده نوجوانان بی‌سرپرست به‌دلیل فقدان حمایت‌های عاطفی و خانوادگی در مقایسه با نوجوانان عادی با چالش‌های روانی و اجتماعی بیشتری مواجه هستند. این پژوهش با هدف بررسی تفاوت‌های روان‌شناختی میان نوجوانان بی‌سرپرست و نوجوانان عادی در ابعاد باورهای انگیزشی، آگاهی هیجانی و کفایت اجتماعی انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی و طراحی علی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل 120 نوجوان (60 نوجوان بی‌سرپرست و 60 نوجوان عادی) از شهر شیراز بود که به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های باورهای انگیزشی، آگاهی هیجانی و کفایت اجتماعی استفاده شد و داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین نوجوانان بی‌سرپرست و نوجوانان عادی در تمامی مولفه‌ها تفاوت معناداری وجود دارد. به‌ویژه در مولفه‌های باورهای انگیزشی و آگاهی هیجانی، نوجوانان عادی نمرات بالاتری داشتند. همچنین در مولفه کفایت اجتماعی نیز نوجوانان عادی توانمندی بیشتری در زمینه مهارت‌های اجتماعی و هیجانی داشتند. این پژوهش نشان می‌دهد که نوجوانان بی‌سرپرست به‌دلیل فقدان حمایت‌های روانی و عاطفی، بیشتر در معرض مشکلات روان‌شناختی و اجتماعی قرار دارند و تقویت این ابعاد روان‌شناختی می‌تواند به بهبود وضعیت روانی و اجتماعی آنان کمک کند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی مدل های انعطاف پذیری روانشناختی باند و ایتژاک در رابطه بین طرحواره های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی در دانشجویان انجام شده است. روش پژوهش همبستگی می باشد و جامعه آماری شامل دانشجویان 18 تا 48 سال در سال 1404 می باشند که از طریق نمونه گیری در دسترس 250 نفر برای پژوهش حاضر انتخاب شدند و به پرسشنامه های طرحواره فرزند پروری لویس (2018)، انعطاف پذیری هایس و باند (2019)، انعطاف پذیری ایتژاک و همکاران (2014) و اضطراب اجتماعی اویسه و همکاران (2021) پاسخ دادند. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که انعطاف پذیری روانشناختی باند در رابطه بین طرحواره های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی معنادار و مثبت دارد (01/0>p) نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد انعطاف پذیری روانشناختی ایتژاک در رابطه بین طرحواره های مثبت فرزند پروری و اضطراب اجتماعی نقش میانجی گری دارد در مقایسه با انعطاف پذیری روانشناختی باند به نظر می رسد که انعطاف پذیری ایتژاک پیچیدگی بیشتری دارد. براساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که نتایج، نشانگر اهمیت طرحواره های فرزند پروری در تبیین انعطاف‌پذیری شناختی است. بنابراین می‌‌توان در گستره روابط بین فردی، تربیتی، خانوادگی و درمانی به متغیر یاد‌‌شده توجه نمود.

چکیده هدف از این پژوهش، بررسی رابطه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه، افکار خودآیند منفی و خشونت خانگی با دل‌زدگی زناشویی زنان خانه‌دار شیراز بود. روش تحقیق، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان خانه‌دار شیراز در سال ۱۴۰۱ بود که به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های طرح‌واره ناکارآمد اولیه (یانگ، ۲۰۰۵)، افکار خودآیند منفی (هالون و کندال، ۱۹۸۰)، خشونت خانگی (حاج یحیی، ۱۹۹۹) و دل‌زدگی زناشویی (پینز و همکاران، ۲۰۱۶) جمع‌آوری شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که این سه متغیر، ۲۲٪ از واریانس دل‌زدگی زناشویی را تبیین می‌کنند. خشونت خانگی (B=‎۰٫۳۲، t=‎۶٫۹۸۵)، طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه (B=‎۰٫۲۵، t=‎۵٫۴۳۷) و افکار خودآیند منفی (B=‎۰٫۰۹، t=‎۲٫۱۴۱) به ترتیب بیشترین سهم را داشتند. همچنین، خشونت خانگی نقش میانجی‌کننده رابطه بین طرح‌واره ناکارآمد اولیه و افکار خودآیند منفی با دل‌زدگی زناشویی دارد (p<‎۰٫۰۱). در نتیجه، دل‌زدگی زناشویی ناشی از تجمع تعاملات نامناسب شناختی، هیجانی و رفتاری است و کاهش آن نیازمند توجه هم‌زمان به عوامل فردی (مانند طرح‌واره‌ها و افکار منفی) و عوامل بین‌فردی (مانند خشونت) است. خشونت خانگی در این چرخه، هم علت و هم معلول تعاملات شناختی-هیجانی است و یک چرخه معیوب ایجاد می‌کند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی بر بهبود سلامت اجتماعی و آگاهی از حقوق شهروندی در کودکان کار پسر ۸ تا ۱۴ سال در شهر تهران انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان کار پسر ساکن در مراکز تحت پوشش نهادهای حمایتی منطقه 12 بود و با استفاده از نمونه‌گیری تمام‌شمار، تعداد ۳۲ نفر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه‌های سلامت اجتماعی کییز (۱۹۸۴) و آگاهی از حقوق شهروندی شریفی و اسلامیه (۱۳۹۲) بود. برنامه مداخله شامل دوازده جلسه آموزش مهارت‌های زندگی بر پایه نظریه‌های روان‌شناختی و اجتماعی معتبر طراحی و اجرا گردید. یافته‌ها نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی تأثیر معناداری بر ارتقاء آگاهی از حقوق شهروندی در ابعاد مدنی و اجتماعی دارد، اما این تأثیر در بعد حقوق سیاسی معنادار نبود. همچنین، در تمامی ابعاد سلامت اجتماعی تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده شد، که نشان از اثربخشی بالا دارد. بر اساس یافته‌ها می‌توان اذعان داشت که مداخلات آموزشی مبتنی بر مهارت‌های زندگی می‌توانند به بهبود پایدار وضعیت اجتماعی کودکان کار کمک نمایند، به‌ویژه زمانی که با حمایت‌های نهادی و سیاست‌گذاری‌های چندسطحی همراه شوند.

چکیده این پژوهش به بررسی تأثیر توانمندسازی روانشناختی بر سلامت مادرانی پرداخته است که دارای فرزند خردسال ۳ تا ۶ سال پیش‌دبستانی بودند. در این راستا، هدف پژوهش حاضر ارتقای سلامت روانی و جسمی مادران از طریق توانمندسازی روانشناختی بود. مطالعه به صورت نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادرانی بود که فرزند خردسال خود را در پیش‌دبستانی ثبت‌نام کرده بودند. از این میان، ۳۰ نفر به‌صورت در دسترس انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفری مداخله و کنترل جایگزین شدند. گروه مداخله در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای توانمندسازی روانشناختی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج نشان داد که برنامه توانمندسازی روانشناختی تفاوت معناداری بین دو گروه ایجاد کرده است. سلامت جسمانی و روانی مادران در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود یافته بود (P<0.001). همچنین، مشخص شد که سطح تحصیلات و اشتغال مادران بر سلامت آن‌ها تأثیرگذار است؛ مادران شاغل و دارای تحصیلات بالاتر از سلامت عمومی بهتری برخوردار بودند. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می‌کند که توانمندسازی روانشناختی والدین می‌تواند به بهزیستی و کیفیت زندگی فرزندان نیز کمک کند. همچنین، مشارکت هر دو والد در برنامه‌های توانمندسازی می‌تواند تأثیر بیشتری بر سلامت خانواده داشته باشد.

چکیده هدف از انجام پژوهش حاضر ارائه و آزمون مدل ساختاری خشونت همسر با ارزش همسری خود و ارزش همسری شریک در افراد متأهل شهر اصفهان و نقش میانجی کنترل زناشویی و حسادت عاشقانه بود. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افراد متأهل شهر اصفهان بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس ۲۰۰ مرد و ۲۰۰ زن متأهل انتخاب شدند. جهت تحلیل نتایج پژوهش از آزمون همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسش‌نامه‌های ارزش چندبعدی همسر، حسادت زناشویی، کنترل زناشویی، تاکتیک‌های حل تعارض و ارزش همسر استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 و AMOS-25 انجام شد. نتایج مدل نشان داد که بین ارزش همسری خود و ارزش همسری شریک با خشونت زناشویی با میانجی‌گری کنترل زناشویی رابطه وجود دارد؛ اما بین ارزش همسری خود و ارزش همسری شریک با خشونت زناشویی و با میانجی‌گری حسادت زناشویی رابطه معناداری وجود ندارد؛ بنابراین باتوجه‌به یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که میانجی‌گری متغیر کنترل زناشویی در رابطه بین ارزش همسری خود و ارزش همسری شریک با خشونت همسر مؤثر است.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تجارب آسیب زای دوران کودکی، سبک‌های فرزندپروری با نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی شخصی سازی شده بر افراد دارای اختلال وسواس فکری-اجباری بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش‌های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات همبستگی است. جامعۀ پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری در کلینیک های شهر اصفهان در سال 1403 تشکیل دادند که از بین آنها به صورت در دسترس 109 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه تجارب نامطلوب کودکی فیلتی (ACEs) (1998) شاخص انعطاف پذیری روانشناختی شخصی سازی شده کاشدان و همکاران. (2020) پرسشنامۀ شیوه های فرزند پروری بامریند (PSI) (1973) پرسشنامه وسواس فکری و عملی ییل – براون (Y-BOCS) (1989) پرسشنامه ذهن آگاهی (FFMQ) بائر و همکاران (2006) بود. روش تحلیل این پژوهش، تحلیل مسیر که با استفاده از آن روابط علی متغیرهای پژوهش بررسی شد. یافته‌ها نشان داد با توجه به مقادیر آماره T محاسبه شده و سطوح معناداری 000/0 که کمتر از 05/0 محاسبه شده است، می توان گفت که تجارب آسیب زای دوران کودکی، سبک های فرزندپروری با نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی شخصی سازی شده بر افراد دارای اختلال وسواس فکری-اجباری تاثیر دارد.

چکیده با توجه به کیفی بودن ماهیت پژوهش حاضر، روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای-اسنادی بوده است. یافته ها نشان داد که هسته اصلی تفکر انتقادی مهارت های شناختی است که با حاکم بودن فرادیدگاه سنت گرا امکان آموزش و پرورش تفکر نقادانه در دانش آموزان به دلیل ایجاد یک نظام متمرکز، منجر به نقش محوری معلم در کلاس درس شده و دانش آموز کاملا منفعل بوده و توجهی به مهارت های شناختی و فرا شناختی نمی شود؛ لذا برنامه درسی نیازمند بازنگری و در نظر داشتن فرادیدگاه هایی جهت طراحی و تدوین برنامه درسی به خصوص در مقاطع ابتدایی می باشد. بنابراین نتایج پژوهش حاضر نشان داد برای دستیابی به هدف غایی که منظور پرورش انسان هایی که با زندگی و جهان پیچیده کنونی، نیازمند آموزش تفکر انتقادی از همان مقطع ابتدایی به دانش آموزان است؛ چرا که تفکر انتقادی از جمله عوامل ضروری در رشد و تولید علم، وجود فضای نقد و تفکر در مراکز علمی و پژوهشی، جلوگیری از افراد غیر متخصص در محافل علمی، شادابی، نشاط و پویایی مدارس، فراهم کردن زمینه بهتر برای آموزش و یادگیری عمیق دانش آموزان و ترغیب دانش آموزان، نخبگان و شایستگان به میدان نوآوری نقش بسیاری چشمگیری ایفا می کند.

چکیده معنویت درمانی و تاثیر امور معنوی بر افزایش کیفیت زندگی افراد، یکی از امور مورد بحث در علم روانشناسی است. هدف پژوهش حاضر بررسی چرایی و کیفیت این تاثیرگذاری در دو مورد از شعائر اسلامی (پیاده روی بزرگ اربعین و رعایت حجاب بانوان) بر سلامت روان فرد و جامعه است. سوال اصلی این است که اجتماع بزرگ اربعین که در سال‌های گذشته به یک اجتماع عظیم جهانی تبدیل شده است و همچنین حفظ حجاب اسلامی که همواره در طول تاریخ مورد تاکید ادیان الهی بوده، از منظر علم مشاوره و روانشناسی، چرا و چگونه می‌توانند در سلامت روان افراد یک جامعه، تاثیر داشته باشد؟ این پژوهش با روشی تحلیلی- توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و همچنین استفاده از مشاهدات و تجربیات عینی برخی از افراد، به بررسی این مسأله پرداخته است. یافته‌های تحقیق فوق به شرح ذیل است: رعایت حجاب اسلامی با نیت قرب الهی و پیاده‌روی شکل گرفته در چند سال اخیر، به شوق زیارت اباعبدالله (ع)، قابل انطباق بر تعاریف علم روانشناسی از امور معنوی هستند و به همین دلیل، تاثیرگذاری آن دو بر سلامت روان، قابل پیش‌بینی است. شور و نشاط فوق العاده افراد حاضر در پیاده‌روی، مشاهده‌ی ایثار و از خودگذشتگی...

چکیده هدف این مطالعه بررسی تأثیر نگرش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش در ارتقاء سواد دیجیتال و شایستگی دیجتال و سواد رسانه‌ای دیجیتال بود. نوع روش تحقیق همبستگی_تحلیلی با رویکرد پیمایشی بود. جامعه‌ی آماری شامل معلمان شاغل به تدریس در مقطع ابتدایی آموزش و پرورش شهرستان دیواندره در سال تحصیلی 1404-1403 بود.شیوه توزیع به صورت نمونه در دسترس (228 نفر) بود. ابزار سنجش شامل پرسشنامه‌های نگرش به هوش مصنوعی در آموزش چاترجی (2020)، سواد دیجیتال رودریگوئز و همکاران (2016)، شایستگی دیجیتال بتین و همکاران (2023) و سواد رسانه‌ای یزدانی (1391) بود. آزمون‌های مورد استفاده در این تحقیق شامل آمارهای همبستگی و رگرسیون بود. نتایج نشان داد بین نگرش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با ارتقاء سواد دیجیتال و شایستگی دیجتال و سواد رسانه‌ای دیجیتال معلمان زن و مرد رابطه‌ی معنی‌داری (P> 0.05) وجود دارد. تمرکز بر یادگیری مؤثر، حل مسئله، یادگیری هوش مصنوعی، سواد دیجیتال و مدیریت اطلاعات می‌تواند نتایج قابل توجهی برای سیاست‌گذاری استراتژیک ایجاد کند. آموزش و پرورش باید ادغام آموزش سواد دیجیتال، شایستگی دیجتال و سواد رسانه‌ای دیجیتال را در در اولویت قرار دهند تا معلمان را برای چالش‌ها و فرصت‌های ارائه شده توسط هوش مصنوعی و سایر فناوری‌های پیشرفته آماده کنند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی آسیب‌شناسی روانی ناشی از تشخیص سرطان با تأکید بر نقش میانجی ذهنی‌سازی در رابطه بین ابعاد شخصیتی و اختلالات بالینی، در جامعه بیماران سرطانی شهر ارومیه اجرا شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی و در چارچوب یک پژوهش بالینی بر روی ۱۷۰ بیمار مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ارومیه در سال ۱۴۰۳ انجام گرفت. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت (NEO-FFI)، مقیاس ذهنی‌سازی (RFQ) و سیاهه علائم بالینی (SCL-90-R) بود. داده‌ها با روش‌های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. نتایج نشان داد روان‌رنجوری بالاترین همبستگی مثبت با اختلالات روانی (r=0.64, p<0.001) و ذهنی‌سازی همبستگی منفی و معنادار با آسیب‌شناسی روانی (r=-0.53, p<0.001) داشت. همچنین، بیماران با ذهنی‌سازی بالا سطوح کمتری از آسیب‌شناسی روانی را تجربه کردند. در مدل‌یابی معادلات ساختاری، نقش میانجی ذهنی‌سازی در ارتباط بین روان‌رنجوری و اختلالات روانی تأیید شد (اثر غیرمستقیم β=0.12, p<0.01) و شاخص‌های برازش مدل (CFI=0.94, RMSEA=0.06) مناسب ارزیابی شدند. در مجموع، یافته‌های این پژوهش بیانگر آن است که صفات شخصیتی و ظرفیت ذهنی‌سازی بیماران تأثیر معناداری بر آسیب‌شناسی روانی ناشی از تشخیص سرطان دارند.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی ذهنی‌سازی در رابطه بین پنج عامل شخصیت و آسیب‌شناسی روانی در بیماران مبتلا به تومورهای بدخیم تحت استرس مزمن انجام شد. مطالعه به روش توصیفی-همبستگی و با کاربرد مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری کلیه بیماران مبتلا به تومورهای بدخیم شهر ارومیه بود که در بازه زمانی مهر ۱۴۰۳ تا تیر ۱۴۰۴ به مراکز درمانی مراجعه کردند. نمونه شامل ۲۰۰ نفر (۵۴ درصد زن و ۴۶ درصد مرد) بود که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پنج عامل شخصیت (NEO-FFI)، مقیاس ذهنی‌سازی (RFQ) و آزمون آسیب‌شناسی روانی (DASS-21) بود. داده‌ها با همبستگی و مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد روان‌رنجورخویی بالاترین همبستگی مثبت را با آسیب‌شناسی روانی دارد (r=0.57)، در حالی که ذهنی‌سازی همبستگی منفی قوی با آسیب‌شناسی روانی نشان داد (r=-0.53). مدل ساختاری ارائه‌شده از برازش مناسبی برخوردار بود (CFI=0.91، RMSEA=0.06) و نشان داد ذهنی‌سازی نقش میانجی قوی دارد. شرکت‌کنندگانی که سطح ذهنی‌سازی بالاتری داشتند، رفتارها و نگرش‌های مثبت‌تر و ظرفیت مقابله مؤثرتری با استرس بیماری از خود نشان دادند. یافته‌ها تأکید می‌کند که پنج عامل شخصیت و به ویژه روان‌رنجورخویی، پیش‌بینی‌کننده قوی برای آسیب‌شناسی روانی بیماران مبتلا به تومور بدخیم هستند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودگویی مثبت با رویکرد شناختی–رفتاری به زبان عربی بر صمیمیت زناشویی زنان متأهل عرب‌زبان مبتلا به سرطان در شهر ارومیه انجام شد. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل عرب‌زبان ۲۵ تا ۵۵ سال مبتلا به سرطان بود که در نیمه اول سال ۱۴۰۴ به مراکز درمانی ارومیه مراجعه کرده بودند. از میان واجدان شرایط، ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه صمیمیت زناشویی والکر و تامپسون (نسخه عربی) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای آموزش خودگویی مثبت با رویکرد شناختی–رفتاری به زبان عربی دریافت کرد، اما گروه کنترل مداخله‌ای نگرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون‌ کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در صمیمیت زناشویی کلی و ابعاد هیجانی، کلامی و جنسی وجود دارد (001/0>P). بیشترین تأثیر مداخله بر صمیمیت هیجانی مشاهده شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش خودگویی مثبت به زبان مادری می‌تواند صمیمیت زناشویی زنان مبتلا به سرطان را ارتقاء دهد.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل سازوکارهای نوروبیولوژیک مؤثر بر اضطراب و افسردگی در بیماران سرطانی شهر ارومیه و تعیین نقش شاخص‌های اصلی نوروبیولوژیک (کورتیزول، سروتونین، دوپامین و عملکرد محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال) طی بازه زمانی مهر 1403 تا فروردین 1404 انجام شد. طرح پژوهش توصیفی-تحلیلی و جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ارومیه بود. نمونه‌گیری با روش تصادفی طبقه‌ای صورت گرفت و بنابرین 150 نفر وارد مطالعه شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه‌های استاندارد اضطراب، افسردگی و سنجش‌های آزمایشگاهی نوروبیولوژیک (سطوح سرمی کورتیزول، سروتونین، دوپامین و آدرنوکورتیکوتروپیک) بود. نتایج نشان داد میانگین نمرات اضطراب و افسردگی در سطح متوسط تا شدید قرار دارد. سطوح کورتیزول و آدرنوکورتیکوتروپیک در اکثر افراد بالاتر از حد معمول و سطح سروتونین پایین‌تر از بازه طبیعی بود. همبستگی معناداری بین افزایش کورتیزول و آدرنوکورتیکوتروپیک با شدت افسردگی و اضطراب مشاهده شد (p<0.01)، در حالی‌که کاهش سروتونین و دوپامین نیز با افزایش علائم همراه بود. مدل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد متغیرهای نوروبیولوژیک بخش قابل توجهی از واریانس علائم هیجانی اضطراب و افسردگی را پیش‌بینی می‌کنند. یافته‌ها بیانگر نقش معنادار نابهنجاری‌های نوروبیولوژیک در شدت و بروز اضطراب و افسردگی بیماران سرطانی است.

چکیده هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی شعردرمانی با تأکید بر ادبیات عربی در کاهش پریشانی روانشناختی بیماران عرب‌زبان مبتلا به سرطان ساکن شهر ارومیه است. این مطالعه تلاش دارد نقش مداخلات فرهنگی ـ بومی را در ارتقاء سلامت روانشناختی بیماران سرطانی واکاوی کند. مطالعه حاضر به روش شبه‌تجربی و با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران عرب‌زبان مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ارومیه از مهر ۱۴۰۳ تا تیر ۱۴۰۴ بود. چهل بیمار (۲۰ نفر گروه آزمایش، ۲۰ نفر گروه کنترل) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه پریشانی روانشناختی K10 بود. گروه آزمایش در هشت جلسه شصت دقیقه‌ای، تحت مداخلات شعردرمانی مبتنی بر اشعار منتخب ادبیات عربی قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل کواریانس (ANCOVA) انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که میزان پریشانی روانشناختی شرکت‌کنندگان گروه آزمایش پس از مداخله، نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش یافته است (p<0.05، F=10.34، η²=0.22). همچنین، تحلیل ابعادی بیانگر کاهش قابل توجه در زیرمقیاس‌های اضطراب (p=0.007، F=8.90) و نگرانی (p=0.026، F=5.32) گروه آزمایش بود. این نتایج مؤید اثربخشی شعردرمانی مبتنی بر ادبیات مادری در بهبود سلامت روان افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن است.

چکیده هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله رفتار درمانی شناختی بر ارتقاء شادکامی و رفتارهای سازگارانه و همچنین کاهش رفتارهای ناسازگارانه در کودکان سرطانی ۷ تا ۱۳ سال شهر ارومیه بود. این مطالعه با روش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان مبتلا به سرطان ۷ تا ۱۳ سال بود که در بازه زمانی دی ۱۴۰۳ تا خرداد ۱۴۰۴ به مراکز درمانی ارومیه مراجعه کرده بودند. ۴۰ کودک به روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به صورت همسان‌سازی شده در دو گروه آزمایش و کنترل (۲۰ نفره) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای تحت مداخله رفتاردرمانی شناختی قرار گرفت و گروه کنترل صرفاً مراقبت پزشکی معمول را دریافت کرد. ابزار اندازه‌گیری، مقیاس شادکامی کودکان سرطانی (MSCS) و پرسشنامه سنجش رفتار (BASC-2) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم‌افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که گروه آزمایش نسبت به کنترل، افزایش معناداری در نمرات شادکامی (F=12.76؛ p<0.01؛ Eta²=0.35) و رفتار سازگارانه (F=9.34؛ p<0.01؛ Eta²=0.29) و نیز کاهش معناداری در رفتار ناسازگارانه (F=10.25؛ p<0.01؛ Eta²=0.30) داشتند. یافته‌های پژوهش تأییدکننده تاثیر مثبت رفتار درمانی شناختی بر بهبود شادکامی و رفتار کودکان سرطانی است.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی الگوهای رشد نهفته التزام و تلاش تحصیلی دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه و نقش وضعیت اقتصادی-اجتماعی و عملکرد تحصیلی قبلی در تفاوت‌های فردی این الگوها انجام شد. پژوهش از نوع طولی و مبتنی بر مدل‌یابی منحنی رشد نهفته بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه‌های دهم تا دوازدهم شهر داراب در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود و نمونه‌ای ۶۰۰ نفری به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های التزام تحصیلی فردریکس (2004)، راهبردهای انگیزشی پینتریچ و دی‌گروت (1990)، وضعیت اقتصادی-اجتماعی قدرت‌نما (1392) و معدل تحصیلی در چهار موج (مهر، آبان، آذر و دی) گردآوری شد. نتایج نشان داد که التزام و تلاش تحصیلی در طول سال روندی خطی و نزولی دارند. واریانس‌های معنادار عرض از مبدأ و شیب، تفاوت‌های بین‌فردی را تأیید کرد. همبستگی منفی بین سطح اولیه و نرخ کاهش مشاهده شد (r=-0.27، p<0.05). وضعیت اقتصادی-اجتماعی و عملکرد تحصیلی قبلی تأثیر مثبت و معناداری بر سطح اولیه و رشد داشتند. مدل از برازش مناسب برخوردار بود. نتایج بر لزوم مداخلات مدرسه‌محور و حمایت از دانش‌آموزان کم‌برخوردار برای حفظ انگیزش و تلاش تحصیلی تأکید دارد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و تحمل ابهام در پیش‌بینی خودکنترلی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهر ری در سال 1396 بودند که 186 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری دردسترس به عنوان نمونه‌ی پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس خودکنترلی گراسمیک و همکاران (1993)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (2002) و پرسشنامه تحمل ابهام لین و همکاران (1993) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با روش همزمان تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان منفی با خودکنترلی رابطه مستقیم معناداری دارد و تنظیم هیجان مثبت رابطه معکوس معنا‌داری با خودکنترلی دارد. اما، بین تحمل ابهام با خودکنترلی رابطه معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین، از میان متغیرهای پیش‌بین فقط تنظیم هیجان منفی قادر به پیش‌بینی معنی‌دار متغیر خودکنترلی بود. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که تنظیم شناختی هیجان منفی پیشایندی مهم در تبیین خودکنترلی ضعیف است و با آموزش افراد برای کاهش استفاده از راهبردهای منفی تنظیم شناختی هیجان می‌توان به تقویت خودکنترلی کمک کرد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودشناسی یکپارچه در ارتباط با جو عاطفی خانواده و خودکنترلی زنان صورت گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و با تکیه بر معادلات ساختاری صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل ناحیه 4 شهر مشهد در سال 1403-1402 بودند که از میان آنها براساس جدول مورگان و نیز به شیوه نمونه‌گیری در دسترس 173 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه جو عاطفی خانواده هیل برن (1964)، مقیاس خودکنترلی تانجنی و همکاران (2004) و مقیاس خودشناسی یکپارچه قربانی و همکاران (2008) بود. داده‌ها براساس مدل‌یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار AMOS نسخه 20 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که بین جو عاطفی و خودکنترلی زنان رابطه مثبت معناداری وجود دارد. جو عاطفی تاثیر مستقیم معناداری بر خودشناسی یکپارچه زنان داشت. همچنین خودشناسی یکپارچه تاثیر مستقیم معناداری بر خود کنترلی زنان دارد. با ورود متغیر خودشناسی یکپارچه به مدل اثر غیرمستقیم جو عاطفی خانواده بر خودکنترلی زنان به صورت مثبت و معناداری شد. در نتیجه می‌توان گفت خودشناسی یکپارچه می‌تواند در رابطه میان جو عاطفی خانواده و خودکنترلی زنان نقش میانجی ایفا کند.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی سایکودراما بر تنظیم شناختی هیجان، خودکارآمدی و تاب‌آوری تحصیلی در میان دانش‌آموزان مبتلا به اضطراب امتحان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. از میان ۲۰۰ دانش‌آموز معرفی‌شده توسط مشاوران مدارس، ۳۰ نفر که نمره کمتر از ۳۰ در پرسشنامه اضطراب امتحان فریدمن کسب کرده بودند به‌طور هدفمند انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه خودکارآمدی شرر، مقیاس تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران و مقیاس تاب‌آوری تحصیلی ساموئلز بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت مداخله سایکودراما قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج تحلیل کوواریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که سایکودراما به‌طور معناداری موجب افزایش راهبردهای مثبت تنظیم هیجان (پذیرش، ارزیابی مجدد مثبت، تمرکز مجدد و دیدگاه‌پذیری) و کاهش راهبردهای منفی شد. همچنین، خودکارآمدی و تاب‌آوری تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری بهبود یافت. این تغییرات در مرحله پیگیری دوماهه نیز پایدار ماند

چکیده پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش خودمهارگری بر خودکنترلی و سازگاری هیجانی دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی نوع پیش‌آزمون -پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری عبارت بود از کودکان 8 تا 12 سال شهر شیراز که به کلینیکهای این شهر مراجعه و تشخیص اختلال نافرمانی مقابله‌ای دریافت کردند. برای انتخاب نمونه از بین کودکان به طور تصادفی ساده 45 نفر انتخاب شدند. آزمودنی‌ها در 3 گروه آموزش تنظیم هیجان، آموزش خودمهارگری و گواه جایگزین شدند. جهت تشخیص اختلال رفتار مقابله‌ای از مقیاس درجه‌بندی اختلال نافرمانی مقابله‌ای هومرسن، موری، اوهان و جانسون (2006)، برای اندازه‌گیری خودکنترلی از مقیاس خودکنترلی ادراک‌شده کودکان هومفری (1982) و برای سنجش سازگاری هیجانی از پرسشنامه‌ سازگاری هیجانی کریک و گروت پیتر (1995) استفاده شد. نتیجه آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد دو روش آموزش تنظیم هیجان و آموزش خودمهارگری بر خودکنترلی و سازگاری هیجانی دانش‌آموزان دارای اختلال رفتار مقابله‌ای تأثیر معنادار دارند. اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش خودمهارگری بر خودکنترلی و سازگاری هیجانی دانش‌آموزان دارای اختلال رفتار مقابله‌ای تفاوت ندارد. در نتیجه میتوان از مداخلات در مراکز مشاوره و رواندرمانی جهت بهبود خودکنترلی و افزایش سازگاری بهره جست.

چکیده این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی (پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل) به بررسی تأثیر برنامه «فلسفه برای کودکان» بر یادگیری همه‌جانبه و انگیزش یادگیری پرداخت. جامعه مورد مطالعه، دانش‌آموزان پایه‌های چهارم تا ششم مدارس ابتدایی دولتی تهران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند که از میان آنها ۱۲۰ نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۶۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت آموزش این برنامه قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته یادگیری همه‌جانبه، پرسشنامه استاندارد انگیزش هارتر و چک‌لیست مشاهده گردآوری و با آزمون‌های t و تحلیل واریانس تحلیل شدند. یافته‌ها حاکی از تأثیر مثبت و معنادار برنامه بر افزایش یادگیری همه‌جانبه و انگیزش یادگیری در گروه آزمایش بود. همچنین رابطه مثبت معناداری بین این دو متغیر مشاهده شد. داده‌های کیفی نیز تقویت مهارت‌های تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و تعامل اجتماعی را نشان داد. تأثیر برنامه بر دختران و پسران یکسان بود، اما دانش‌آموزان پایه ششم پیشرفت بیشتری داشتند. در نتیجه، برنامه «فلسفه برای کودکان» با ایجاد محیطی پویا و مبتنی بر اجتماع پژوهشی، می‌تواند به پرورش ابعاد فکری، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش‌آموزان کمک کرده و میل درونی آنان به یادگیری را افزایش دهد.

چکیده اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات روان‌پزشکی در کودکان و نوجوانان است. این پژوهش با هدف ترکیب کمّی پژوهش‌های انجام‌شده در زمینه مداخلات غیردارویی اثربخش بر کاهش نشانه‌های ADHD، به روش فراتحلیل انجام شد. بر اساس معیارهای ورود و خروج، 16 مطالعه در بازه زمانی 1390 تا تیرماه 1403 تحلیل شدند. از این مطالعات، 19 اندازه اثر استخراج شد و پس از حذف یک اندازه اثر پرت، اندازه اثر ثابت 1.30 و اندازه اثر تصادفی 1.47 به دست آمد. متغیرهای تعدیل‌کننده مانند نوع مداخلات آموزشی و غیردارویی، جنسیت، تعداد جلسات آموزشی و سن نیز بررسی شدند. نتایج نشان داد تفاوت معناداری در اندازه اثر مطالعات با توجه به این متغیرها وجود دارد. این پژوهش تأکید می‌کند که استمرار در مداخلات غیردارویی آموزشی، به ویژه اگر در سنین پایین آغاز شود، می‌تواند به کاهش نشانه‌های ADHD منجر شود. این یافته‌ها اهمیت مداخلات غیردارویی و آموزش‌های هدفمند را در مدیریت ADHD برجسته می‌کند.

چکیده این پژوهش کیفی با هدف تحلیل ابعاد فرادیدگاه دگرگونی و تحول در طراحی برنامه درسی مبتنی بر عدالت آموزشی انجام شد و از روش کتابخانه‌ای-اسنادی برای گردآوری اطلاعات استفاده کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که برای دستیابی به عدالت آموزشی، یک برنامه درسی باید بر سه رویکرد فرافردی، تغییر اجتماعی و انسان‌گرایانه استوار باشد. مؤلفه‌های کلیدی چنین برنامه‌ای عبارتند از: توجه همزمان به نیازهای فردی و اجتماعی فراگیران، تقویت مهارت‌های تصمیم‌گیری، ارج نهادن به حق انتخاب، درگیر کردن شناختی و عاطفی یادگیرنده در حل مسائل، و اهمیت دادن به ارزش‌های فردی-اجتماعی و تفاوت‌های فرهنگی. همچنین، نگرش عادلانه طراحان، بهره‌گیری از نظر متخصصان، مشارکت‌گیری عمومی، پرورش شهروند انتقادی مجهز به مهارت‌های استدلال و اقناع، و تقویت خلاقیت از طریق تعادل بخشی بین تفکر شهودی و تحلیلی، از دیگر الزامات بنیادین هستند. نتایج نهایی پژوهش حاکی از آن است که استقرار این الگوی برنامه درسی، عدالت آموزشی را در ابعادی چون توزیع عادلانه منابع، برخورد یکسان با قوانین آموزشی، حذف تبعیض جنسیتی، قومی و نژادی، و نیز ارزشیابی عادلانه محقق می‌سازد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف مدل‌یابی رابطه‌ی ساختاری سواد رسانه و تاب‌آوری با میانجی‌گری تنظیم شناختی هیجان در دانش-آموزان مقطع متوسطه‌ی دوم شهر قم انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری است. جامعه‌ی آماری این پژوهش را دانش‌آموزان دختر و پسر استان قم که در سال تحصیلی 1402-1401 در مدارس متوسطه‌ی دوم مشغول به تحصیل بودند، تشکیل داد. گروه نمونه شامل 700 نفر بود (350 دختر و 350 پسر) که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند؛ بدین صورت که از بین 4 ناحیه‌ی آموزش و پرورش استان قم، 8 مدرسه (4 دخترانه و 4 پسرانه) به صورت تصادفی انتخاب شدند و از هر مدرسه نیز 88 دانش‌آموز به پژوهش راه یافتند. در این پژوهش از ابزار پرسش‌نامه جهت جمعآوری داده‌های مربوط به متغیرها استفاده شد. تمام تحلیل‌های آماری در سطح خطای 05/0 و با کمک نرم‌افزار 3.2.8SmartPLS انجام گرفته است. یافته‌ها بیان‌گر تأثیر مثبت و معنی‌دار سواد رسانه بر تاب‌آوری به صورت مستقیم است. از سوی دیگر تأثیر سواد رسانه بر تاب-آوری به صورت غیر مستقیم و با میانجی‌گری تنظیم شناختی هیجان نیز مثبت و معنی‌دار است.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی صفات تاریک شخصیت در رابطه بین سابقه آسیب‌های دوران کودکی و مشکلات بین فردی افراد متاهل اجرا شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی افراد متاهل استان خراسان رضوی در سال 1402 بودند. نمونه پژوهش 300 نفر بود، که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه صفات تاریک شخصیت، پرسشنامه آسیب‌های دوران کودکی و پرسشنامه مشکلات بین فردی. اطلاعات به دست آمده با استفاده از تحلیل مسیر با رعایت پیش فرض‌های آماری در نرم افزار spss و amos مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان دادند که ماکیاولیسم و خودشیفتگی در رابطه بین آسیب‌های دوران کودکی با مشکلات بین فردی نقش میانجی ندارد (05/0<p). جامعه ستیزی در رابطه بین آسیب‌های دوران کودکی با مشکلات بین فردی نقش میانجی دارد (05/0>p). بنابراین، با درنظر گرفتن صفت تاریک شخصیت جامعه ستیزی و سابقه آسیب‌های دوران کودکی، به منظور کاهش مشکلات بین فردی در میان افراد متاهل پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی لازم اجرا شود.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای بهزیستی معنوی در ارتباط میان عزت نفس و سازگار ناشویی زوجین شهرستان شهریار می پردازد. جامعه آماری این پژوهش آموزگاران متاهل

شهرستان شهریار میباشند که بدین منظور یک نمونه 220 نفری از میان آنها به روش نه گیری تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه ی 40 سوالی بهزیستی معنوی دهشیری پرسشنامه

سوالی عزت نفس آیزنک و پرسشنامه 15 گویه ای لاک والاس بین آنها توزیع شد و

قیاسهای مورد نظر توسط آنها تکمیل گردید میانگین سن پاسخ دهندگان حدود 36 سال بود. ای تحلیل داده ها از روش آماری همبستگی رگرسیون و آزمون سوبل استفاده شد؛ که

این ارتباط نتایج تحقیق نشان داد که بین بهزیستی معنوی و سازگاری زناشویی رابطه مثبت نادار وجود دارد بین بهزیستی معنوی و عزت نفس رابطه معنادار وجود ندارد. همچنین بین ات نفس و سازگاری نیز رابطه معنادار اما معکوس وجود دارد یعنی با افزایش نمره عزت نفس داری نمره سازگاری کاهش مییابد و برعکس ضمن اینکه تأثیر متغیر بهزیستی معنوی به عنوان غیر تعدیل کننده در ارتباط بین عزت نفس و سازگاری زناشویی زوجهای ایرانی معنادار نشد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک‌های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا با پرخاشگری در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز انجام شد. بر اساس مبانی نظری دلبستگی، انتظار می‌رود الگوهای عاطفی اولیه نقش مهمی در تنظیم هیجان و بروز رفتارهای بین‌فردی داشته باشند؛ ازاین‌رو پرخاشگری به عنوان یکی از پیامدهای هیجانی مهم در دوران جوانی می‌تواند تحت‌تأثیر این سبک‌ها قرار گیرد. این مطالعه به روش توصیفی–تحلیلی و از نوع همبستگی مقطعی بر روی ۲۶۹ دانشجو که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند، اجرا شد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری و پرسشنامه سبک دلبستگی هازان و شاور بود. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه هم‌زمان تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین دلبستگی ایمن و پرخاشگری رابطه منفی و معنادار و بین دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با پرخاشگری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین سبک‌های دلبستگی در مجموع ۲۷ درصد از واریانس پرخاشگری را تبیین کردند؛ به‌گونه‌ای که دلبستگی ایمن و اجتنابی از پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار پرخاشگری بودند، اما دلبستگی دوسوگرا توان پیش‌بینی‌کنندگی معنادار نداشت. بر اساس نتایج می‌توان نتیجه گرفت سبک دلبستگی نقش مهمی در تبیین رفتارهای پرخاشگرانه دانشجویان دارد.

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودناتوان‌سازی در نوجوانان دختر چاق بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی نوجوانان دختر چاق 13 تا 16 ساله‌ی مدارس متوسطه‌ی اول شهر تهران در سال تحصیلی 1403–1404 بود. پس از غربالگری اولیه سلامت روان با پرسشنامه سلامت عمومی، 30 نفر از افراد واجد شرایط به روش در دسترس انتخاب و تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد شرکت کرد و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خودناتوان‌سازی جونز و رودوالت بودند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. در سطح توصیفی، شاخص‌های میانگین و انحراف معیار محاسبه گردید و در سطح استنباطی از تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون‌های پیگیری تک‌متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معناداری در خودناتوان‌سازی نشان داد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش فرآیندهای شناختی منفی از جمله خودناتوان‌سازی در نوجوانان چاق مؤثر است.

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر برنامه آگاهی و انتخاب میان فردی بر ترس از ازدواج در دانشجویان انجام پذیرفت. طرح پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی به‌صورت پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود.‌ جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان مجرد بود که در موسسه آموزش عالی المهدی مهر اصفهان مشغول به تحصیل بودند. بدین منظور تعداد 30 نفر از دانشجویان از طریق غربالگری و به روش نمونه-گیری هدفمند با در نظر گرفتن معیارهای ورود به پژوهش انتخاب، و در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده برای جمع آوری داده‌ها عبارت بودند از پرسشنامه‌های ترس‌های پیش از ازدواج. در ادامه نمونه های گروه آزمایش طی 9 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت گروهی تحت آموزش‌های برنامه آگاهی و انتخاب میان فردی براساس برنامه وان‌اپ (2007) قرار گرفتند. این در حالی بود که نمونه‌های گروه کنترل در این مدت هیچ گونه مداخله‌ای دریافت ننمودند. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS-24 تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر برنامه آگاهی و انتخاب میان فردی بر کاهش ترس از ازدواج، دانشجویان موثر است (05/0>P).

چکیده پژوهش حاضر با هدف مقایسه طرح واره های هیجانی ، طرح واره های ناسازگار اولیه و تاب آوری در زوجین در حال طلاق و زوجین در حال زندگی انجام شد. هدف پژوهش توصیفی از نوع علّی-مقایسه‌ای بود. جامعه‌ی آماری شامل زوجین در حال طلاق و در حال زندگی شهر قم بود که از این تعداد 100 نفر از زوجین در حال طلاق (50 مرد و 50 زن) مراجعه کننده به دادگاه شهید قدوسی شهر قم و 100 زوج (50 مرد و 50 زن) در حال زندگی به روش نمونه‌گیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های طرح واره هیجانی لیهی، پرسشنامه طرح واره ناسازگار یانگ و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آزمون کوواریانس صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که تفاوت معناداری در سطح05/0=α بین متغیرهای پژوهش (طرحواره های هیجانی، طرحواره های ناساز گار اولیه و تاب اوری زوجین) در دو گروه زوجین در حال طلاق و در حال زندگی وجود دارد (000/0=sig).

چکیده زمینه و هدف : هدف اصلی این مطالعه توسعه و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی سازگاری مقیاس ترس از در حاشیه ماندن در میان جمعیت نوجوانان و جوانان ایرانی بود. روش: این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود ،جامعه پژوهش 380 نوجوان و جوان ایرانی 16 تا 24 ساله بودند که در سال 1400 در مدارس و دانشگاههای اردبیل مشغول به تحصیل بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.پس از ترجمه پرسشنامه اصلی به فارسی که شامل 10 سوال بود، پرسشنامه ترس از در حاشیه ماندن توسط یک پرسشنامه 18 سوالی اندازه گیری شد که نسبت به پرسشنامه اصلی تغییر یافته است. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی برای بررسی شواهد اعتبار ساختاری آن انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که پرسشنامه ترس از در حاشیه ماندن با سه خرده مقیاس فقدان،اجبار و مقایسه و 18 سوال، از لحاظ روانسنجی از پایایی(95/.) و برازندگی(62/.) خوبی برخوردار است.ساختار عاملی تاییدی نیز ،مدل سه عاملی پیشنهادی پرسش نامه یاد شده را تایید کرد. نتیجه گیری:ازپرسشنامه تحلیل عاملی شده ترس از در حاشیه ماندن می توان برای تشخیص و کمک به نوجوانان و جوانان در معرض خطر آسیب های شبکه های اجتماعی استفاده کرد.

چکیده هدف پژوهش حاضر مقایسه­ ی اثربخشی درمان مبتنی بر الگوی فرانظری (TTM) با درمان کوتاه­ مدت راه­حل محور (SFBT) بر افکار خودآیند، انعطاف­پذیری شناختی و تمایزیافتگی خود در بیماران مرد دارای اختلال مصرف Pethidine و MDMA بود. روش پژوهش حاضر، از نوع کاربردی و مطالعه­ای نیمه آزمایشی با طرح پیش ­آزمون – پس ­آزمون با گروه گواه می­ باشد که نمونه، شامل دو گروه مداخله و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) از کلیه­ی بیماران داوطلب (تمایلی) و طرح جمع­آوری معتادان متجاهرِ (غربالگری بهزیستی) پذیرش شده در مؤسسه­ ی بهبودی اقامتی میان­ مدت (Camp) امید ایمان رهایی -مرکز ماده 15- واقع در شهر ماهدشت استان البرز بود که به روش غیرتصادفیِ هدفمند گزینش و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (E₁-E₂) و گروه گواه جای گرفتند. از مدل­ های آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) جهت آزمون فرضیه­ های پژوهش پرداخته و در نهایت مشخص گردید که بین افکارخودآیند، انعطاف‌پذیری شناختی و تمایزیافتگی خود در الگوی درمانی فرانظری (TTM) و الگوی درمانی کوتاه ­مدت راه‌حل ‌محور (SFBT) در بیماران مرد دارای اختلال مصرف Pethidine و MDMA، تفاوت معناداری وجود دارد.

چکیده با توجه به شیوع کووید-19، اضطراب بیماری به ویژه در بین پرستاران افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف پیش‌‌بینی اضطراب بیماری از طریق ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در دوران کووید-19 انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل پرستاران بیمارستان‌های مختص کووید-19 در سال 1399 بودند. از بین 450 نفر از پرستاران واجد شرایط 250 پرستار به عنوان نمونه با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌ها شامل مقیاس اضطراب بیماری کرونا، پرسشنامه ذهن‌آگاهی و پرسشنامه پذیرش و عمل ویرایش 2 به صورت انلاین پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری‌ ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اضطراب بیماری کرونا با ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری روانشناختی رابطه منفی و معنی‌‌داری وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری روانشناختی ‌‌می‌‌توانند به طور معناداری21 درصد از تغییرات اضطراب بیماری پرستاران را پیش‌‌بینی کنند. بنابراین، پیشنهاد می‌شود برنامه‌ریزی‌های لازم در جهت کاهش اضطراب بیماری کرونا در پرستاران در شرایط همه‌گیری انجام شود.

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زندگی درمانی بر اشتیاق به زندگی، امید به زندگی و کیفت زندگی در زنان نابارور می‌باشد.این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک تخصصی زنان و زایمان در شهرستان ساری در سال 1401 با تعداد 37 نفر بود. برای انتخاب نمونه 30 نفر از این افراد که تشخیص ناباروری را دریافت کرده‌بودند با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفره گواه و آزمایش قرار گرفتند سپس هر دو گروه در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری پرسشنامه‌های اشتیاق به زندگی ، امید به زندگی و کیفیت زندگی در اختیار آزمودنی‌ها قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته به وسیله نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها نشاد دادند زندگی درمانی در زنان نابارور به ترتیت برای متغیر های اشتیاق به زندگی ( 000/0 p=،045/20 F=) ،امید به زندگی ( 000/0 p=،190/31 F=) و کیفیت زندگی ( 001/0 p=،556/12 F=) اثر بخش بود از همین رو می‌توان نتیجه گرفت زندگی درمانی بر افزایش اشتیاق به زندگی، امید به زندگی و کیفت زندگی در زنان نابارور تاثیر دارد.

چکیده خشونت علیه زنان مسئله‌ای با پیشینه و قدمت تاریخی در دنیا دارد. هدف پژوهش حاضر شناسایی انواع خشونت علیه زنان در شهر و روستا بود. طرح این پژوهش توصیفی از نوع علی مقایسه‌ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان شهری و روستایی استان خوزستان است که 150 نفر (75 زن شهری و 75 زن روستایی) به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و از پرسشنامه خشونت خانگی علیه زنان (دکتر تبریزی و همکاران، 1391) برای جمع آوری داده‌ها استفاده شد. داده‌های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که بین انواع خشونت (روانی، فیزیکی، جنسی و محرومیت مالی و اجتماعی روانی) در بین زنان شهری و روستایی تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین نتایج نشان داد بین سن، سطح تحصیلات با میزان خشونت علیه زنان ارتباط معنادار وجود دارد.

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط فرسودگی شغلی و خودکارآمدی با تاکید بر نقش تعدیل کننده سخت رویی و تاب آوری معلمان متوسطه اول شهرری بوده است. جامعه آماری کلیه معلمان متوسطه اول آموزش و پرورش شهرری بود واز نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شد. روش تحقیق توصیفی و از نوع تحلیل مسیر بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه بوده است که به ترتیب پرسشنامه خودکارامدی شرر و مادوکس (1982) ,تاب آوری کانر و دیویدسون (1990), سخت رویی کوباسا و همکارانش(1982), پرسشنامه فرسودگی شغلی معلمان و مدیران ایران آگیلار وفایی(1385) استفاده شد. نتایج نشان می دهد, اثر مستقیم خودکارآمدی بر سخت رویی (19/0=β، 01/0>P) و تاب آوری (22/0=β، 01/0>P) مثبت و معنادار و بر روی فرسودگی شغلی(21/-0=β، 01/0>P) منفی و معنادار بوده است. همچنین سخت رویی بر تاب آوری اثر مستقیم مثبت(رابطه قوی) دارد (48/0=β، 01/0>P) و اثر  سخت رویی بر فرسودگی شغلی اثر مستقیم منفی(34/0- =β، 01/0>P)  است؛ در این زمینه ضریب اثر مستقیم تاب آوری بر فرسودگی شغلی قابل توجه بود (39/0-=β، 01/0>P)؛ علاوه بر اثرات مستقیم، اثرات غیر مستقیم را نیز در تحلیل مسیر مشاهده گردید به گونه ای که اثرغیر مستقیم سخت­رویی از طریق تاب آوری بر فرسودگی شغلی منفی و معنادار بود(12/0- =β، 01/0>P) واثر غیرمستقیم خودکارآمدی نیز از طریق متغیرهای سخت رویی و تاب آوری بر فرسودگی شغلی (14/0- =β، 01/0>P)  منفی و معنادار بود. به عبارت دیگر خودکارآمدی نیز می تواند متغیرهای سخت رویی و تاب آوری را تحت تاثیر قرار دهد و بدین صورت علاوه بر اثر مستقیم بصورت غیر مستقیم نیز باعث کاهش متغیر فرسودگی شغلی شود.