فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده هدف: این پژوهش تعیین اثربخشی ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس به شیوه گروهی در کاهش اضطراب، افسردگی و افزایش رضایت زناشویی زنان نابارور بود.

روش: طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. جامعه آماری این پژوهش را، تمام زنان نابارور شهر اصفهان که به مرکز ناباروری مشتاق شهر اصفهان در 6 ماه اول سال 1396 مراجعه کردند، به تعداد 250 نفر تشکیل دادند که تعداد 40 نفر به شیوه‌ی نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به دو گروه کنترل (20 نفر) و آزمایش (20 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه به مدت یک ساعت و نیم تحت بسته درمانی ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس آقایی جوشقانی (1390) بر اساس نظریه کبات زین (1990) مورد آموزش قرار گرفتند، درصورتی‌که گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون هر دو گروه پرسشنامه 14 سؤالی رضایت زناشویی رجبی (1388) و پرسشنامه 14 سؤالی اضطراب و افسردگی برگرفته از پرسشنامه 21 سؤالی افسردگی، اضطراب، استرس لاویبوند و لاویبوند، (1995) تکمیل نمودند، اطلاعات جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS ویراست بیست و یکم، در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.

چکیده      هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر بخشی درمان پذیرش و تعهد بر افزایش میزان رضایت زناشویی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال اتیسم عضو انجمن اتیسم در شهر تهران بودند. روش نمونه گیری در دسترس که شامل ۲۰ مادر بود که به طور تصادفی در گروه ازمایشی و گواه گمارده شدند. گروه ازمایش، درمان پذیرش و تعهد را در ۸ جلسه یک ساعته دریافت نمودند. برای جمع اوری داده ها از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۸)، استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده گردید. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که درمان پذیرش و تعهد میزان رضایت زناشویی در مادران کودکان مبتلا به اختلال اتیسم را افزایش می دهد و میانگین نمره کل رضایت زناشویی در دو گروه آزمایشی و کنترل تفاوت معناداری دارد و میانگین نمره کل رضایت زناشویی در گروه آزمایش از میانگین نمره کل رضایت زناشویی در گروه کنترل به گونه­ای معنادار بالاتر است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت درمان پذیرش و تعهد توانسته است بر افزایش میزان رضایت زناشویی درمادران کودکان مبتلا به اختلال اتیسم تاثیر بگذارد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی معنادرمانی بر عملکرد جنسی و رضایت زناشویی بیماران مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. روش پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه بیماران زن مبتلا بیماری مولتیپل اسکلروزیس مراجعه‌کننده به انجمن ام اس و مطب‌های پزشکان متخصص مغز و اعصاب منطقه 4 شهر تهران در سال 1398 بود. با روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 24 نفر از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 2 ساعته تحت آموزش‌های معنادرمانی قرار گرفتند. در این مطالعه، ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه-های تعارضات زناشویی ثنایی و عملکرد جنسی آریزونا بود که قبل و بعد از آموزش، اجرا گردید. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 25 و روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که معنادرمانی گروهی، باعث کاهش معنادار (001/0>p) تعارضات زناشویی و عملکرد جنسی در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. بنابراین می‌توان از این درمان به عنوان یک درمان مکمل در کنار دارودرمانی برای بهبود زندگی این بیماران استفاده کرد.

چکیده این پژوهش باهدف تعیین اثربخشی درمان­شناختی رفتاری بر بهبود رضایت زناشویی و تنظیم شناختی هیجان در همسران مبتلا به افسردگی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون و گروه کنترل بود. حجم نمونه پژوهش به حجم 30 نفر از بین کلیه زنان افسرده  منطقه 6 استان تهران به روش نمونه­گیری هدفمند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15) و کنترل (15) جایگزین شدند شرکت­کنندگان در مراحل پیش ­آزمون و پس‌آزمون پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گرنفسکی و رضایت زناشویی السون و همکاران را تکمیل کردند و آزمودنی­های گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه ­ای تحت آموزش درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند. تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج نشان دادند درمان شناختی رفتاری به افزایش راهبردهای مثبت و کاهش راهبردهای منفی تنظیم شناختی هیجان و افزایش رضایت زناشویی در مرحله پس‌آزمون منجر می­شود. با توجه به نتایج، درمان شناختی رفتاری بر بهبود راهبردهای مثبت و منفی تنظیم شناختی هیجان و رضایت زناشویی زنان افسرده مؤثر است.

چکیده هدف از پژوهش انجام‌شده بررسی اثربخشی نامثلث سازی بر رضایت زناشویی بوده و روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین آشفته مراجعه­کننده به مرکز مشاوره و روان­درمانی روزبه در سطح شهر تهران در بازه زمانی 6 ماهه بوده که در مجموع شامل 75 زوج بودند که 32 نفر از زوجین (16 زوج) به‌وسیله مصاحبه تشخیصی و به‌صورت نمونه­گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند که به‌طور تصادفی به دو گروه 16 نفری (8 زوج) آزمایش و گواه تقسیم شدند. آزمودنی­ها به پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ(1998) پاسخ دادند.آموزش نامثلث سازی به گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه­ای به روش بوئنی آموزش داده شد و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. سپس بعد از آموزش نامثلث سازی،هر دو گروه به پرسشنامه ­ها مجدداً پاسخ­دادند. برای بررسی آمار استنباطی پژوهش، آزمون تحلیل کوواریانس به کار گرفته شد. بررسی میانگین‌های اصلاح‌شده با روش کوواریانس نشان دادند که میانگین رضایت زناشویی در گروه کنترل 04/142 و میانگین رضایت زناشویی در گروه آزمایش 21/164 بوده است و این تفاوت بیانگر این است که گروه آزمایش به میزان (05/0>P) از رضایت زناشویی بیشتری برخوردار می‌باشد و می‌توان برای افزایش رضایت زناشویی از آموزش خود متمایزسازی برای زوجین استفاده کرد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش­بینی  رضایت زناشویی بر اساس هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی زوجین انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین شاغل در آموزش و پرورش استان تهران منطقه 4 بود که با روش نموه­گیری خوشه­ای نمونه­ای به تعداد 200 نفر از زوجین انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه هوش هیجانی پیترایدز و فارنهام ( 2001)، رضایت زناشویی السون، فورینز و دراکمن (1982) و خلاقیت هیجانی آوریل (1999) بود. داده­ها با استفاده از شیوه­های آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و  آمار استنباطی (رگرسیون چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون) و با استفاده از نرم افزار spss20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی، خلاقیت هیجانی و رضایت زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (001/0>P). همچنین هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی توانایی پیش­بینی رضایت زناشویی را دارند (001/0>P). در نتیجه می­توان از نتایج پژوهش حاضر برای تدوین بسته­های آموزشی جهت کاهش تعارضات زناشویی و افزایش رضایت زناشویی استفاده کرد.

چکیده ژوهش حاضر با هدف بررسی بررسی رابطه ساختار خانواده از نظر انطباق­پذیری و همبستگی با رضایت زناشویی در زنان شاغل انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش کلیه زنان شاغل در ادارات شهر کرج و نمونه این پژوهش شامل 400 نفر از زنان شاغل در شهر کرج تهران بودند که بر اساس نمونه گیری خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه ساختار خانواده السون و همکاران (1985) و رضایت زناشویی السون، فورینز و دراکمن (1982) بود. داده­ها با استفاده از شیوه­های آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (رگرسیون چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون) و با استفاده از نرم افزار spss20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که همبستگی و انطباق پذیری خانواده، رضایت زناشویی زنان شاغل را پیش­بینی می‌کنند (001/0>P). همچنین، همبستگی و انطباق­پذیری خانواده با رضایت زناشویی و مولفه­های آن یک رابطه مثبت و معنی­داری وجود دارد (001/0>P). نتایج نشان داد، بین همبستگی و انطباق­ پذیری خانواده با رضایت زناشویی زنان شاغل رابطه مثبت وجود دارد و از نتایج پژوهش حاضر می­توان در تدوین پروتکل­های درمانی استفاده کرد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر مطالعه کیفی رضایت زناشویی زوجین فرزند آزاد شهر اصفهان بود. روش تحقیق از نوع کیفی استقرایی و استفهامی بود که از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته در نهایت با 14 زوج فرزند آزاد که با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی، انجام گرفت. در این پژوهش زوجین فرزندآزاد(زوجینی که به اختیار خود تصمیم به فرزند آوری نداشتند) مورد مطالعه قرار گرفتند. جمع آوری واعتبارداده ها با توجه به سه سو سازی مصاحبه، جمع آوری مستندات، و نظر صاحب نظران  انجام گرفت. با جمع آوری داده ها 2506 جمله عبارت معنادار بدست آمد که تمامی مفاهیم، با توجه به ماهیت آنها در طبقه بندی جداگانه ای قرار گرفتند. نتاج نشان داد: رضایت مندی زناشوئی برای زوجین فرزند آزاد دارای 12 مقوله اصلی و 7 مقوله فرعی می باشد که مهترین آنها در مقوله های اصلی شامل 1-  استحکام رابطه 2- علاقه و دوست داشتن 3- اهداف مشترک4- احترام متقابل می باشد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی بین خویشتن پنداره شغلی با رضایت زناشویی کارکنان زن رسمی شاغل در تهران صداو سیما می باشد. آزمودنی ها در این پژوهش 163 نفر بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسش نامه های 18 سؤالی خویشتن پنداری شغلی سوپر و 47 سؤالی رضایت زناشویی انریچ استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون  انجام شد. نتایج یافته ها نشان داد که بین خویشتن پنداری شغلی و رضایت زناشویی رابطه ی مثبت وجود دارد، اما معنی دار نیست و بین خویشتن پنداری شغلی با مؤلفه های رضایت زناشویی در مؤلفه های اوقات فراغت، روابط جنسی و ازدواج و فرزندان رابطه  معنی داری وجود ندارد. بین خویشتن پنداری شغلی با مؤلفه های رضایت زناشویی در مؤلفه های ارتباط زناشویی، حل تعارض، مدیریت مالی، اقوام و دوستان و جهت گیری مذهبی نتیجه مثبت، اما ارتباط معنی داری وجود ندارد و فقط با موضوعات شخصیتی همبستگی بالا و ارتباط مثبت و معنا داری مشاهده می­شود. به طور کلی، خویشتن پنداری شغلی پیش بینی کننده معناداری برای رضایت زناشویی نمی باشد، که این امر می­تواند ناشی از اولویت نداشتن مسایل شغلی نسبت به خانواده در زنان مورد پژوهش باشد.