فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده هدف پژوهش حاضر مطالعه اثربخشی مداخله پذیرش و تعهد با رویکرد مثبت نگری بر پذیرش بیماری و خودکارآمدی مقابله در بیماران مبتلا به ام اس بود. پژوهش حاضر کاربردی از نوع نیمه آزمایشی پیش‌آزمون-پس-آزمون با گروه کنترل بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و به صورت طرح پژوهش پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی بیماران مبتلا به ام اس شهر مشهد که به درمانگاه تخصصی مغز و اعصاب شرق ایران در سال 1402 مراجعه کرده بودند. حجم نمونه شامل 30 نفر از بیماران مبتلا به ام اس بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند، سپس به طور تصادفی در 2 گروه 15 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شد. ابزار پژوهش را پرسشنامه‌های پرسشنامه پذیرش بیماری و پرسشنامه خودکارآمدی مقابله استفاده شد. براساس تحلیل کوواریانس صورت گرفته شده در نرم‌افزار SPSS مشخص شد که مداخله پذیرش و تعهد با رویکرد مثبت نگری بر پذیرش بیماری و خودکارآمدی مقابله در بیماران مبتلا به ام اس اثربخش است (05/0>P).

چکیده باتوجه‌به اهمیت دل‌زدگی زناشویی در کیفیت زندگی، هدف پژوهش حاضر تعیین واسطه‌ای تاب‌آوری در رابطه ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی با دل‌زدگی زناشویی زوجین مراجعه‌کننده به شورای حل اختلاف شهر یاسوج بود. جامعه آماری در این پژوهش زوجین مراجعه‌کننده به شورای حل اختلاف شهر یاسوج بودند که بعد از هماهنگی با آنها تعداد 200 نفر از این زوجین که دارای اختلافات خانوادگی بودند به‌عنوان نمونه و به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. پژوهش حاضر یک مطالعه همبستگی است. ابزار استفاده‌شده در این پژوهش پرسش‌نامه دل‌زدگی زناشویی پاینز (1996)، پرسش‌نامه تعهد زناشویی آدام و جونز (1997)، پرسش‌نامه همدلی جولیف و فارینگتون (2006) و پرسش‌نامه ذهن‌آگاهی رایان و براون (2003) و همچنین پرسش‌نامه تاب‌آوری کونور و دیویدسون (2003) بودند. یافته‌های معادلات ساختاری نشان داد که ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی تأثیر مثبتی بر تاب‌آوری زوجین دارد. ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی تأثیر مثبتی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین دارد. تاب‌آوری تأثیر مثبتی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین دارد. بعلاوه، تاب‌آوری ارتباط بین ذهن‌آگاهی، تعهدزناشویی و همدلی بر دل‌زدگی زناشویی زوجین را میانجی می‌کند.ازآنجاکه کانون خانواده منجر به رشد شخصیت می‌شود و میزان دل‌زدگی زناشویی زوجین عامل اساسی در گرایش آنها به شورای حل اختلاف است لذا آموزش خانواده برای کاهش میزان دل‌زدگی زوجین ضرورت دارد.

چکیده هدف پژوهش حاضر، شناسایی فرآیند بهبودی نشانه‌های افسردگی در روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده بود. طرح پژوهش از نوع آزمایشی تک آزمودنی با چند خط پایه‌ و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل سربازان وظیفه مبتلا به اختلال افسردگی اساسی یک واحد نظامی در اصفهان در بهار سال 1403 بود. 3 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان پروتکل ISTDP دوانلو (1995) به روش فردی طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به‌صورت هفتگی دریافت کردند. شرکت‌کنندگان، با نسخه دوم پرسشنامه افسردگی بک در طی 12 مرحله ارزیابی شدند که شامل 4 مرحله خط پایه (4، 3، 2 و 1 هفته پیش از اولین جلسه درمان)، 4 مرحله مداخله (پس از اتمام جلسات درمانی دوم، چهارم، ششم و هشتم) و 4 مرحله پیگیری (1، 2، 3 و 4 هفته پس از آخرین جلسه درمان) بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل بصری نمودار، درصد بهبودی و شاخص تغییر پایدار انجام شد. نتایج نشان داد، هر سه شرکت‌کننده با شروع مداخله، روند کاهشی و رو به بهبودی را در تراز نمرات افسردگی نشان دادند و پایداری این نتایج تا یک ماه پس از درمان تایید شد. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می‌شود که از ISTDP برای بهبود بیماران مبتلا به افسردگی استفاده شود.

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی رضایت زناشویی با کیفیت زناشویی و حالت‌های مثبت روانشناختی: نقش واسطه‌ای سبک‌های عشق‌ورزی بود. این پژوهش از حیث روش‌شناسی کمی و از لحاظ هدف کاربردی بوده است که با روش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی فرهنگیان شهرستان مریوان در سال 1400 تا 1401 بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول حجم نمونه‌ی کوکران تعداد 350 نفر انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها در این پژوهش از پرسشنامه رضایت زناشویی (ENRICH) اولسون (1989)، پرسشنامه حالت‌های مثبت روانشناختی (PPS) رجائی و همکاران (1391)، پرسشنامه کیفیت زناشویی تجدید نظر شده (RDAS) باسبی و همکاران (1995) و پرسشنامه سبک عشق‌ورزی استرانبرگ (STLS) استرنبرگ (1986) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از ماتریس همبستگی، مدل مسیر و نرم افزار AMOS- 24 استفاده شده است.. یافته‌های این پژوهش نشان داد که کیفیت زناشویی 79/0 از تغییرات سبک-های عشق‌ورزی را پیش‌بینی می‌کند. حالت‌های مثبت روانشناختی نیز با 09/0 و سطح معنی‌داری 04/0 هر چند دارای اثر ضعیف-تری نسبت به کیفیت زناشویی می‌باشد ولی تأثیر مثبت و معناداری بر روی سبک‌های عشق‌ورزی دارد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه زیسته والدین در گذر به والد شدن انجام شد. در این پژوهش با نگاهی ژرف، پدیده والد شدن را به عنوان یکی از مهم ترین دوره ها در چرخه زندگی خانوادگی موشکافانه بررسی شد. بدین منظور با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی و با استفاده از نمونه گیری هدفمند، با 28 تازه والد (16 مادر و 12 پدر) دارای کودک 3 ماه تا 2 سال که در سال 1402 در شهر شیراز ساکن بودند، مصاحبه هایی نیمه ساختاریافته انجام شد. سپس داده های به‌دست آمده از مصاحبه با روش پدیدارشناسی تفسیری (IPA) مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل تجارب مشارکت کنندگان منجر به شناسایی 48 کد معنایی اولیه، 5 مقوله فرعی و 2 مقوله اصلی «تجارب فردی و تجارب رابطه زوجی» شد. نتایج نشان داد که افراد با ورود به دوره والدینی، تغییراتی را در سبک زندگی فردی خود تجربه می کنند و با تجربه احساسات و هیجانات مثبت و منفی متعددی در درون خود مواجه می شدند. این مطالعه با بحث در مورد ماهیت پدیده تجربه زیسته والدین در گذر به والدشدن بینش عمیق تری از تجارب والدین در ورود به نقش والدینی را به کارشناسان و مشاوران خانواده و ازدواج ارائه داد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود توانایی حل مساله و یکپارچه سازی عملکرد دیداری-شنیداری و کاهش علائم نقص توجه و بیش فعالی در کودکان بیش فعال بود. این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ی کودکان بیش فعال 8 تا 12 ساله شهر شیراز در سال 1403 بود که پژوهشگر از میان کلیه‌ی کودکان مدارس ابتدایی با روش هدفمند و با آزمون نقص توجه کانرز فرم معلم و آزمون iva تعداد 40 دانش آموز بیش فعال را شناسایی و به صورت تصادفی 20 نفر را در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل قرار داد. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل آزمون الاغ گرسنه، آزمون iva و پرسشنامه علائم نقص توجه و بیش فعالی بود. داده های به دست آمده در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. و آزمون فرضیه ها در سطح استنباطی به وسیله آزمون کواریانس انجام شد. نتایج نشان داد آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود و افزایش توانایی حل مساله و بهبود و افزایش یکپارچه سازی عملکرد دیداری-شنیداری تاثیر معناداری دارد. همچنین آموزش ذهن‌آگاهی در بهبود و کاهش علائم نقص توجه تاثیر دارد.

چکیده مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش دلبستگی‌محور والدینی بر کاهش تنیدگی مادران کودکان پیش‌دبستانی انجام شد. روش: روش مطالعه، شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون، گروه گواه و پیگیری بود. 260 نفر از مادران کودکان 4 تا 6 ساله حاضر در مهدکودک‌های مناطق 1 و 2 شهر تهران با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه تنیدگی والدینی ابیدین (1990) را تکمیل کردند. با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود و خروج به پژوهش، 31 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. بسته آموزش دلبستگی‌محور مادران (قنبری، 1392) در 8 جلسه گروهی به صورت هفتگی در مهدکودک‌ها به مادران گروه آزمایش ارائه شد. پس از پایان جلسات آموزشی و 2 ماه پس از آن مقیاس تنیدگی والدینی به وسیله دو گروه تکمیل و برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل واریانس آمیخته استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بسته آموزش دلبستگی‌محور والدین، تنیدگی مادران گروه آزمایش را در قلمرو کودک و قلمرو والد کاهش داده است و هم‌چنین پیگیری نتایج نشان داد که این تغییرات در طول 2 ماه ثبات داشته است.