فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله رفتار درمانی شناختی بر ارتقاء شادکامی و رفتارهای سازگارانه و همچنین کاهش رفتارهای ناسازگارانه در کودکان سرطانی ۷ تا ۱۳ سال شهر ارومیه بود. این مطالعه با روش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان مبتلا به سرطان ۷ تا ۱۳ سال بود که در بازه زمانی دی ۱۴۰۳ تا خرداد ۱۴۰۴ به مراکز درمانی ارومیه مراجعه کرده بودند. ۴۰ کودک به روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به صورت همسان‌سازی شده در دو گروه آزمایش و کنترل (۲۰ نفره) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای تحت مداخله رفتاردرمانی شناختی قرار گرفت و گروه کنترل صرفاً مراقبت پزشکی معمول را دریافت کرد. ابزار اندازه‌گیری، مقیاس شادکامی کودکان سرطانی (MSCS) و پرسشنامه سنجش رفتار (BASC-2) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم‌افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که گروه آزمایش نسبت به کنترل، افزایش معناداری در نمرات شادکامی (F=12.76؛ p<0.01؛ Eta²=0.35) و رفتار سازگارانه (F=9.34؛ p<0.01؛ Eta²=0.29) و نیز کاهش معناداری در رفتار ناسازگارانه (F=10.25؛ p<0.01؛ Eta²=0.30) داشتند. یافته‌های پژوهش تأییدکننده تاثیر مثبت رفتار درمانی شناختی بر بهبود شادکامی و رفتار کودکان سرطانی است.