تبیین مدل رضایت زناشویی بر اساس کیفیت زناشویی و حالت‌های مثبت روانشناختی: نقش واسطه‌ای سبک‌های عشق‌ورزی در بین فرهنگیان شهرستان مریوان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه کردستان سنندج

2 دانشگاه کردستان

چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رضایت زناشویی با کیفیت زناشویی و حالت‌های مثبت روانشناختی: نقش واسطه‌ای سبک‌های عشق‌ورزی بود. این پژوهش از حیث روش‌شناسی کمی و از لحاظ هدف کاربردی بوده است که با روش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی فرهنگیان شهرستان مریوان در سال 1400 تا 1401 بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول حجم نمونه‌ی کوکران تعداد 350 نفر انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها در این پژوهش از پرسشنامه رضایت زناشویی (ENRICH) اولسون (1989)، پرسشنامه حالت‌های مثبت روانشناختی (PPS) رجائی و همکاران (1391)، پرسشنامه کیفیت زناشویی تجدید نظر شده (RDAS) باسبی و همکاران (1995) و پرسشنامه سبک عشق‌ورزی استرانبرگ (STLS) استرنبرگ (1986) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از ماتریس همبستگی، مدل مسیر و نرم افزار AMOS- 24 استفاده شده است.. یافته‌های این پژوهش نشان داد که کیفیت زناشویی 79/0 از تغییرات سبک-های عشق‌ورزی را پیش‌بینی می‌کند. حالت‌های مثبت روانشناختی نیز با 09/0 و سطح معنی‌داری 04/0 هر چند دارای اثر ضعیف-تری نسبت به کیفیت زناشویی می‌باشد ولی تأثیر مثبت و معناداری بر روی سبک‌های عشق‌ورزی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

Explanation model marital satisfaction based on marital quality and positive psychological states: The Mediating Role of Lovemaking Styles Among the educators of Marivan city

نویسندگان English

Ahmad amani 1
ramin ramin 2
1 University of Kurdistan
2 The University of Kordestan
چکیده English

The purpose of this study is to investigate the relationship between marital satisfaction, marital quality, and positive psychological states, with a focus on the mediating role of love styles. This research adopts a quantitative methodology and has practical applications, employing an equation model type correlation method. The statistical population of this study comprises all educators in Marivan city from 2001 to 2022, from which 350 participants were selected using simple random sampling and Cochran's sample size formula. Data were collected using the Marital Satisfaction Questionnaire (ENRICH) by Olson (1989), the Positive Psychological States Questionnaire (PPS) by Rajaei et al. (2012), the Revised Marital Quality Questionnaire (RDAS) by Busby et al. (1995), and the Sternberg Love Style Questionnaire (STLS) by Sternberg (1986).This study utilized AMOS-24 software to analyze data and test hypotheses based on a correlation matrix and path model. The findings of this research indicate that the quality of marriage has a strong predictive power for changes in love styles, with a correlation coefficient of 0.79. Furthermore, positive psychological states are also positively correlated with changes in love styles (r = 0.09, p < 0.04), although this effect is weaker than the relationship between marriage quality and love styles. Importantly, love styles have a significant positive and meaningful mediating role between marital quality and marital satisfaction, with a mediation rate of 0.55%.On the one hand, love styles with a rate of 0.08 are unlikely to play a meaningful mediating role between psychological structures and marital satisfaction in couples

کلیدواژه‌ها English

marital satisfaction"
marital quality"
positive psychological states"
"
lovemaking styles
آتش­پور، حمید؛ لولاکی، مریم؛ علی­قاسمی، مجید(1396). سرمایه­های روان‌شناختی مثبت­نگر و سازگاری زناشویی زوجین. روانشناسی معاصر، 12، 5-1.
آریا نژاد ناهید، نجفی، محمود. (1394). نقش سرمایه‌های روان‌شناختی مثبت در پیش­بینی رضایت شغلی کارکنان شهرداری تهران. تحقیقات جدید در علوم انسانی. 1 (7)، 102-79.
باجگیرانی، سونه قناعت؛ قنبری هاشم‌آبادی، بهرامعلی؛ ظریف، فرزانه(1392). بررسی رابطه میان تمایزیافتگی خود و سبک­های عشق­ورزی، فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، 4 (16)، 83-69.
جاودان، موسی؛ سماوی، عبدالوهاب؛ فرشاد، محمدرضا(1397). همبستگی تفاهم زوجین دارای تعارض با رضایت از زناشویی و نقش میانجی کیفیت زندگی. مدیریت ارتقای سلامت، 7(5)، 62-54.
حفاظی طرقبه، میترا؛ فیروزآبادی، علی؛ حق­شناس، حسن(1385). بررسی ارتباط بین اجزای عشق و رضایتمندی زوجی. دانشگاه علوم پزشکی مازندران؛ 16 (54)، 109-99.
حیدری، نهال؛ ساعدی، سارا(1398). اثربخشی روان­درمانی مثبت­نگر بر رضایت­مندی زناشویی، سبک عشق­ورزی و شادکامی زوجین. سلامت اجتماعی، 7(2)، 200-191.
دربا، محمد؛ محمودپور، عبدالباسط؛ ایجادی، سحر؛ یوسفی، ناصر. (1400). رابطه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه با رضایت زناشویی و کیفیت زناشویی در زنان دارای همسر وابسته به مواد. اعتیاد پژوهی، 15(60)، 393-373.
رجایی، علیرضا؛ خوینژاد، غلامرضا؛ نسایی و (۱۳۹۱). پرسشنامه حالت­های روان‌شناختی مثبت. تهران: انتشارات آزمون یار پویا.
رجبی، سوران؛ علیمرادی، خدیجه؛ مرادی، نزهت ­الزمان(1396). رابطه­ی ساختاری بهزیستی معنوی و رضایت زناشویی با نقش واسطه­ای هوش هیجانی و تمایزیافتگی خود. روش­ها و مدل­های روان‌شناختی، 8 (2)، 48-21.
سلیمانیان، علی­اکبر(1376). بررسی تفکرات غیرمنطقی بر نارضایتی زناشویی. پایان­نامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه تربیت‌معلم.
شهبازی، مسعود؛ خادم­علی، غلامرضا(1397). بررسی و مقایسه­ی رضایت زناشویی، کیفیت زندگی، شادکامی و امید به زندگی در زنان با مدت ازدواج کمتر از 5 سال. مشاوره کاربردی، 8(2)، 54-43.
صلایانی، فائزه؛ اصغری ابراهیم‌آباد، محمدجواد؛ رسول­زاده طباطبایی، کاظم؛ عباس­زاده، راضیه(1399). نقش واسطه­ای سبک­های عشق­ورزی در رابطه بین ویژگی­های شخصیتی و رضایت زناشویی. روان­شناسی، 24 (1)، 38-24.
فرنام، علی؛ مددی­زاده، طاهره(1396). اثربخشی آموزش مثبت­نگری بر حالت­های روان‌شناختی مثبت دانش­آموزان دختر دبیرستانی. روانشناسی مثبت، 3(9)، 75-61.
کرمانی مامزندی، زهرا؛ رضایی، علی­محمد(1395). پیش­بینی شادکامی زوجین بر اساس هوش معنوی و سبک­های عشق­ورزی: نقص واسطه­ای سازگاری زناشویی. روانشناسی مثبت، 4(8)، 95-79.
ملکی، بهمن؛ جدیدیان، احمدعلی(1399). رابطه بین رضایت زناشویی زنان متأهل و عناصر سبک­های عشق­ورزی. مطالعات کاربردی در علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی، 1(2)، 1-11.
یوسفی، ناصر(1390). بررسی شاخص­های روان‌سنجی مقیاس کیفیت زناشویی، فرم تجدیدنظر شده (RDAS). پژوهش­های روانشناسی بالینی و مشاوره، 1(2)، 200- 183.