فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده زنان به دلیل مسائل فرهنگی و داشتن مسئولیت‌های خانوادگی فشار بیشتری تحمل کرده که در عملکرد ورزشی آن‌ها تأثیر داشته و منجر به اضطراب و تنش بیشتری در شرایط رقابتی می‌شود. پژوهش حاضر به پیش‌بینی اضطراب رقابتی بر اساس میل به موفقیت و خودکارآمدی ورزشی با میانجی‌گری نگرش‌های ناکارآمد در زنان دو و میدانی کار شهر اصفهان می‌پردازد. روش پژوهش توصیفی‌ - همبستگی‌ است. جامعه آماری پژوهش شامل زنان دو میدانی کار شهر اصفهان در سال 1404 به تعداد 150 نفر بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری کُل شمار همه آن‌ها به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی مارتینز و همکاران (1990)، پرسشنامه تمایل به موفقیت هلمریچ و اسپنس (1997)، مقیاس خودکارآمدی ورزشی بشارت و همکاران (2009) و مقیاس نگرش‌های ناکارآمد پاور و همکاران (1994) استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-26 و تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری با کمک نسخه 3 نرم‌افزار Smart-Pls استفاده شد. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. اضطراب رقابتی بر اساس میل به موفقیت و خودکارآمدی ورزشی با میانجی‌گری نگرش‌های ناکارآمد در زنان دوومیدانی کار شهر اصفهان پیش‌بینی پذیر است.