فصلنامه پژوهش های کاربردی در مشاوره

چکیده گسترش استفاده از رسانه‌های اجتماعی، مخصوصا اینستاگرام تمام ابعاد زندگی را تحت‌تأثیر قرار داده است و طبیعی است که سالمندان نیز نسبت به استفاده از این رسانه‌ها حساس باشند. در سال‌های اخیر پژوهش‌های گوناگونی در این رابطه انجام شده است که برخی از آن‌ها نشان‌دهنده بهبود یا تضعیف بهزیستی اجتماعی سالمندان در صورت استفاده از این رسانه‌ها می‌باشند. به نظر می‌رسد، می‌بایست عوامل جانبی دیگری نیز در این ارتباط مدنظر قرار گیرد. در این پژوهش با استفاده از روش (پیمایشی)، این عوامل با بررسی پیشینه موجود در این زمینه استخراج شده و مدلی مفهومی طراحی شده است. در این مدل عواملی مثل ارتباط جنسیت، سن، تعداد فرزندان، وضعیت تاهل، میزان استفاده می‌توانند بر بهزیستی اجتماعی سالمندان مؤثر باشند. در تحقیق از نظریات برجسته سازی، چارچوب بندی، وارنرشای و بازنمایی استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق کلیه سالمندان رده سنی 65 تا 80 سال می‌باشند و نمونه‌گیری به طریق گلوله برفی است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری رگرسیون استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، اینستاگرام تاثیر قوی و مستقیمی بر بهزیستی اجتماعی سالمندان 65 تا 80 ساله دارد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روان درمانی مبتنی بر مدیریت استرس بر کاهش علایم نگرانی و باورهای فراشناختی در زنان دارای دیابت نوع یک در شهرستان پیشوا بود طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی می‌باشد. طرح تحقیق آن به صورت دو گروهی (گروه آزمایش و کنترل) و شامل دو مرحله پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه‌ی پژوهش شامل کلیه‌ی زنان دارای دیابت نوع اول شهر پیشوا بود که از میان آن‌ها 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، این 30 نفر به شکل تصادفی، 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل گماشته شدند، ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسش‌نامه‌ی نگرانی و باورهای فراشناختی می‌باشد که شرکت‌کنندگان به سؤالات آن پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل نتایج از روش‌های آماری توصیفی و تحلیل کواریانس استفاده شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است اثر بخشی درمان گروهی مبتنی بر مدیریت استرس بر نگرانی و باورهای فراشناختی در پس آزمون نسبت به گروه گواه معنا دار است.

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس ادراک رنج در بیماران سندروم روده تحریک پذیر و به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه‌آماری پژوهش را بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر اصفهان تشکیل دادند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان(1970) به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 140 نفر انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه کیفیت زندگی پاتریک و دراسمن (1998) و مقیاس تجربه و ادراک رنج اسچالز و همکاران (2010) استفاده شد. نتایج نشان داد از بین متغیرهای مورد مطالعه در رگرسیون بهترین پیش بینی کننده کیفیت زندگی، در گام اول رنج وجودی/معنوی و در گام دوم رنج جسمانی بوده است. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام ارتباط بین رنج وجودی/معنوی و رنج جسمانی با کیفیت زندگی معنادار بوده است. بر این اساس در گام اول ضریب رنج وجودی/معنوی 8/13درصد واریانس کیفیت زندگی و در گام دوم ضرایب رنج وجودی/معنوی و رنج جسمانی 5/21 درصد واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کند. همچنین ضریب بتا به ازای یک واحد افزایش در رنج وجودی/معنوی ، کیفیت زندگی را 313/0 واحد کاهش و ضریب بتا به ازای یک واحد افزایش در رنج جسمانی، کیفیت زندگی را 283/0 واحد کاهش می دهد.