مقایسه اثربخشی درمان مبتنیبر پذیرش و تعهد با درمان هیجانمدار، بر روی حمایت اجتماعی ادراکشده، انعطافپذیری شناختی، و استرس ادراک شده در دانش آموزان دارای اختلال افسردگی
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 09 مهر 1405
مبین رشیدی، حسین قمری کیوی، فاطمه گوهری، جواد محمدی صاحبدیوان
چکیده هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با درمان هیجانمدار بر حمایت اجتماعی ادراکشده و استرس ادراکشده در دانشآموزان مبتلا به اختلال افسردگی بود. این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از بین ۲۰۰ دانشآموز معرفیشده، ۴۵ نفر با نمره بالای ۲۰ در پرسشنامه افسردگی بک انتخاب و بهطور تصادفی در سه گروه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای افسردگی بک، انعطافپذیری شناختی، حمایت اجتماعی و استرس ادراکشده بود. دو گروه مداخلهگر طی هشت جلسه ۹۰ دقیقهای تحت درمان قرار گرفتند. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس نشان داد که هر دو درمان بهطور معناداری موجب افزایش انعطافپذیری شناختی و حمایت اجتماعی ادراکشده و کاهش استرس ادراکشده شدند. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که تفاوت معناداری بین دو درمان وجود ندارد. بنابراین، میتوان هر دو رویکرد را به عنوان روشهایی اثربخش برای مداخلات مشاورهای در مدارس توصیه کرد.

