کلیدواژه‌ها = پذیرش و تعهد
تعداد مقالات: 2
مقایسه اثربخشی درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد با درمان هیجان‌مدار، بر روی حمایت اجتماعی ادراک‌شده، انعطاف‌پذیری شناختی، و استرس ادراک شده در دانش آموزان دارای اختلال افسردگی

مقایسه اثربخشی درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد با درمان هیجان‌مدار، بر روی حمایت اجتماعی ادراک‌شده، انعطاف‌پذیری شناختی، و استرس ادراک شده در دانش آموزان دارای اختلال افسردگی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 09 مهر 1405

مبین رشیدی، حسین قمری کیوی، فاطمه گوهری، جواد محمدی صاحبدیوان

چکیده هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با درمان هیجان‌مدار بر حمایت اجتماعی ادراک‌شده و استرس ادراک‌شده در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال افسردگی بود. این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از بین ۲۰۰ دانش‌آموز معرفی‌شده، ۴۵ نفر با نمره بالای ۲۰ در پرسش‌نامه افسردگی بک انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های افسردگی بک، انعطاف‌پذیری شناختی، حمایت اجتماعی و استرس ادراک‌شده بود. دو گروه مداخله‌گر طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت درمان قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس نشان داد که هر دو درمان به‌طور معناداری موجب افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده و کاهش استرس ادراک‌شده شدند. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که تفاوت معناداری بین دو درمان وجود ندارد. بنابراین، می‌توان هر دو رویکرد را به عنوان روش‌هایی اثربخش برای مداخلات مشاوره‌ای در مدارس توصیه کرد.

اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خودتاب آوری زنان نابارور شهرستان ساری

اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خودتاب آوری زنان نابارور شهرستان ساری

دوره 5، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 37-51

امین افشین، عارف اسدپور

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خودتاب آوری زنان نابارور شهرستان ساری انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زنان نابارور که به بیمارستان حضرت امام خمینی شهرستان ساری در شش ماه دوم سال 1394، مراجعه نموده که تعداد آنها برابر 211 نفر از سوی بیمارستان گزارش شده بود. شیوه نمونه گیری پژوهش حاضر از نوع در دسترس و با غربالگری اولیه به صورت هدفمند به حجم 30 نفر که برای هر گروه آزمایش و گواه 15 نفر انتخاب گردید. کلیه فرایند درمان در هشت جلسه به صورت فردی به مدت 45 دقیقه برای گروه آزمایش انجام گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات نمونه ها از مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده شد و جهت تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده گردید. یافته ها نشان داد که متغیر مستقل(گروه) تأثیر معناداری بر متغیر وابسته(خود تاب آوری) داشته است(77/27 =(28 ، 1) F و 0.001 P <). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که درمان پذیرش و تعهد بر خودتاب آوری زنان نابارور موثر بوده است.