بررسی اثربخشی آموزش کیفیت زندگی درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی و ابعاد آن

چیت ساز اصفهانی, ماه منیر; یوسفی, زهرا

بررسی اثربخشی آموزش کیفیت زندگی درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی و ابعاد آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

ماه منیر چیت ساز اصفهانی ¹

زهرا یوسفی ²

¹ کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد ارسنجان، شیراز، ایران

² دکتری مشاوره. دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، گروه روانشناسی، اصفهان، ایران

چکیده

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی آموزش کیفیت زندگی درمانی بر کاهش تعارضات و ابعاد آن صورت گرفته است. پژوهش آزمایشی و از نوع نیمه آزمایشی بود. طرح پژوهش از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری عبارت بود از کلیه زنان متأهل شهر اصفهان. نمونه این پژوهش شامل 40 نفر داوطلب بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. در حالیکه گروه کنترل در لیست انتظار بود، گروه آزمایش هشت جلسه 90 دقیقهای بستهی آموزشی را دریافت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ-R)، (تجدید نظر شده 1375) بود. هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون، پس آزمون در معرض ارزیابی قرار گرفتند. به منظور بررسی و تجزیه تحلیل دادهها از آمار توصیفی و استنباطی (کواریانس چند متغیری) استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان داد در گروه آزمایش پس از ارائه بستهی آموزشی کیفیت زندگی درمانی، تعارضات زناشویی به طور معناداری کاهش یافته است. طبق یافته های این پژوهش میتوان گفت کیفیت زندگی درمانی روش مناسبی برای کاهش تعارضات زنان متأهل شهر اصفهان بوده است.

کلیدواژه‌ها

تعارضات زناشویی

آموزش کیفیت زندگی درمانی

عنوان مقاله English

Investigating the effectiveness of therapeutic quality of life education on reducing marital conflicts and its dimensions

نویسندگان English

Mah Mounir Chitsaz Isfahani ¹

Zahra Yousefi ²

¹ Master of General Psychology, Arsanjan Azad University, Shiraz, Iran

² PhD in counseling. Isfahan Islamic Azad University (Khorasgan), Department of Psychology, Isfahan, Iran

چکیده English

The present research was conducted to investigate the effectiveness of quality of life therapy training on reducing conflicts and its dimensions. The research was experimental and semi-experimental. The research design was of pre-test-post-test type with experimental and control groups. The statistical population consisted of all married women in Isfahan city. The sample of this study included 40 volunteers who were randomly assigned to two experimental and control groups. While the control group was on the waiting list, the experimental group received eight sessions of 90 minutes of the training package. The research tool was Marital Conflicts Questionnaire (MCQ-R), (Revised 2015). Both groups were evaluated in two phases: pre-test and post-test. Descriptive and inferential statistics (multivariate covariance) were used to examine and analyze the data. The obtained results showed that in the experimental group, after providing the quality of life therapy educational package, marital conflicts have decreased significantly. According to the findings of this research, it can be said that quality of life therapy has been a suitable method to reduce the conflicts of married women in Isfahan city.

کلیدواژه‌ها English

Marital conflicts

teaching quality of life therapy

ایران زاده، سلیمان؛ زمستانی، قادر؛ پاکدل بناب، مهدی و بابایی هروی، صادق (1393). «بررسی رابطه ی بین سبک های مدیریت تعارض و خلاقیت کارکنان در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز»، فصلنامه مدیریت بهره وری، 5 (20): 12-23.
افروز، غلامعلی (1399). «خانواده متعالی در سایه حاکمیت حقوق عاطفی»، فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش، ۱۷ (۱) :۱۱-۲۰
بهرامی، محمود، بابایی، رضا، فروهر، آرزو، نظری، علی محمد و زهراکار، کیانوش (1395). «نقش ابعاد سلامت معنوی در پیش‌بینی الگوهای ارتباطی زناشویی معلمان زن مقطع ابتدایی شهر کرج»، فصلنامه تاریخ پزشکی، 6(21): 51-81.
بخشایش، علیرضا (1393). «پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس هوش هیجانی و هوش معنوی زوجین»، فصلنامه علمی- پژوهشی زن و جامعه»، 5(18): 69-84.
حریری، نجلا و زرین آبادی، زرین (1391). «سنجش رابطه هوش معنوی و تعهد شغلی در کتابداران دانشگاه های دولتی شهر اصفهان»، مجله کتابداری و علم اطلاعات، 19(10): 79-96.
خلیلی حسین‌آبادی، سید‌حسن؛ خلیلی جولرستانی، سید‌احمد و درخشان، مختار (1394). «تأثیر هوش معنوی در ارتقاء عملکرد شغلی کارکنان پلیس»، مجله بصیرت و تربیت اسلامی، 12(33)، 161-183.
روشنی، شهره؛ تافته، مریم و خسروی، زهره (۱۳۹۹). «فراتحلیل پژوهش های طلاق در ایران در دو دهه اخیر (۱۳۷۷-۱۳۹۹) و ارائه راهکارهای کاهش طلاق و پیامدهای منفی آن برای زنان و فرزندان»، مجله زن در توسعه و سیاست، ۶۶(۴): ۶۵۳-۶۷۴.
رجبی، غلامرضا. قربانی، فردین. خجسته مهر، رضا (1390). «بررسی رابطه ایدلوژی های جنسیتی. نقش های زناشویی، هوش هیجانی و کیفیت زندگی»، فصلنامه مشاوره و روان درمانی خانواده، شماره 1، صص 39-53.
علمی، زهرا (۱۳۹۹). «عوامل موثر بر احتمال طلاق در ایران با استفاده از روش داده‌‌های شبه تابلویی»، مجله زن و جامعه، ۱۱(۱): ۱۲۹-۱۵۰.
قربانی، فاطمه؛ پرافکند، بابک؛ حیدری، اسحاق؛ علمردانی صومعه، سجاد (۱۳۹۸). «مقایسه رضایت جنسی و بهزیستی روانشناختی در زنان متقاضی طلاق و عادی»، فصلنامه رویش روان شناسی، ۴۰(7): ۲۹-۳۸.
کاظمی، زهرا و قاسمی، قاسم (۱۳۹۹). «تجاوز جنسی در روابط زناشویی از منظر حقوق و اجتماع در ایران و انگلستان»، فصلنامه تحقیقات حقوق خصوصی و کیفری، ۴۳(۳۵): ۵۳ – ۸۷.
کرامتی، محمد رضا. میرکمالی، محمد. رفیعی، محسن (1388). «رابطه هوش هیجانی با استراتژی های مدیریت تعارض»، اندیشه های نوین تربیتی، سال پنجم شماره 3
محمدی، بیوک (1392). «بررسی الگوی رابطه صمیمانه همسران»، پژوهشنامه زنان، 4(1): 163-187.
Al-Hamdan, Z., Nussera, H., & Masa'deh, R. (2016). Conflict management style of Jordanian nurse managers and its relationship to staff nurses’ intent to stay. Journal of Nursing Management, 24(2), E137-E145.‏
Aqqad, N., Obeidat, B., Tarhini, A., & Masa'deh, R. E. (2019). The relationship among emotional intelligence, conflict management styles, and job performance in Jordanian banks. International Journal of Human Resources Development and Management, 19(3), 225-265.‏
Ayub, N., AlQurashi, S. M., Al-Yafi, W. A., & Jehn, K. (2017). Personality traits and conflict management styles in predicting job performance and conflict. International Journal of Conflict Management.‏
Burchard, G. A., Yarhouse, M. A., Killian, M., Worthington Jr, E. L., Berry, J. W., & Canter, D. (2003). A study of two marital enrichment programs and couples’ quality of life. Journal of Psychology and Theology, 31(3), 240-252.‏
Caputo, A., Ayoko, O. B., & Amoo, N. (2018). The moderating role of cultural intelligence in the relationship between cultural orientations and conflict management styles. Journal of Business Research, 89, 10-20.‏
Goleman, D. (2006). Emotional intelligence. Bantam.‏
Goncalves, G., Reis, M., Sousa, C., Santos, J., Orgambídez-Ramos, A., & Scott, P. (2016). Cultural intelligence and conflict management styles. International Journal of Organizational Analysis.‏ 24(4),725-742
Gottman, J. M. (2013). Marital interaction: Experimental investigations. Academic Press.‏
Greef, A., & Bruyne, T. (2000). Conflict management style and marital satisfaction. Journal of Sex & Marital Therapy, vol. 26. Pg321-334
Gunkel, M., Schlaegel, C., & Taras, V. (2016). Cultural values, emotional intelligence, and conflict handling styles: A global study. Journal of World Business, 51(4), 568-585.‏
Jordan, P. J., & Troth, A. C. (2002). Emotional intelligence and conflict resolution in nursing. Journal ofContemporary Nurse, 13(1), 94-100.‏
Kabacoff, R. I. (2010). R in action. Publisher : Manning.
King, D.B. (2008). Rethinking claims of spiritual intelligence: A definition, model and measure. Master of Sciense dissertation,trent, university Peterborough, Ontario, Canada.
Langhorn, S. (2004). How emotional intelligence can improve management performance. International Journal of Contemporary Hospitality Management.‏ 16 (4), 220-230.
Lindsey, E. W., & Colwell, M. J. (2013). Pretend and physical play: Links to preschoolers affective social competence. Merrill-Palmer Quarterly. 59 (3), 330-360.
Lu, W., & Wang, J. (2017). The influence of conflict management styles on relationship quality: The moderating effect of the level of task conflict. International Journal of Project Management,35(8), 1483-1494.‏
Palmer, B., Donaldson, C., & Stough, C. (2008). Emotional intelligence and life satisfaction.‏ Journal of Personality and Individual Differences. 33 (2002), 1091–1100
Petrides, K. V. & Furnham, A. (2000). On the dimensional structure of emotional intelligence. Journal of Personality and Individual Differences, 29(2), 313-320.
Pooya, A., Barfoei, H. R., Kargozar, N., & Maleki, F. (2013). Relationship between emotional intelligence and conflict management strategies. Research Journal of Recent Sciences. 2(7), 37-42‏
Raeissi, P., Zandian, H., Mirzarahimy, T., Delavari, S., Moghadam, T. Z., & Rahimi, G. (2020). Relationship between communication skills and emotional intelligence among nurses. Journal ofNursing Management, 26(2), 31-35.‏
Rahim, M. A. (1983). Managing conflict in organizations. British library cataloguing in publication.
Salovey, P., Mayer, J. D., Caruso, D., & Yoo, S. H. (2009). The positive psychology of emotional intelligence.‏ Oxford library of psychology. The Oxford Handbook of Positive Psychology. Oxford University Press.
Shih, H. A., & Susanto, E. (2010). Conflict management styles, emotional intelligence, and job performance in public organizations. International Journal of Conflict Management.‏ 21(2), 147-168‏
Staats, S., Van Der Valk, I. E., Meeus, W. H., & Branje, S. J. (2018). Longitudinal transmission of conflict management styles across interParental and adolescent relationships. Journal of Research On Adolescence, 28(1), 169-185.‏
W. W. & Hocker. L.J. (2000). Interpersonal conflict. Publisher:McGraw-Hill Humanities/Social Sciences/Languages.
Zhang, S. J., Chen, Y. Q., & Sun, H. (2015). Emotional intelligence, conflict management styles, and innovation performance. International Journal of Conflict Management.‏ 26(4), 450–478.