استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران
Abstract
معنویت درمانی و تاثیر امور معنوی بر افزایش کیفیت زندگی افراد، یکی از امور مورد بحث در علم روانشناسی است. هدف پژوهش حاضر بررسی چرایی و کیفیت این تاثیرگذاری در دو مورد از شعائر اسلامی (پیاده روی بزرگ اربعین و رعایت حجاب بانوان) بر سلامت روان فرد و جامعه است. سوال اصلی این است که اجتماع بزرگ اربعین که در سالهای گذشته به یک اجتماع عظیم جهانی تبدیل شده است و همچنین حفظ حجاب اسلامی که همواره در طول تاریخ مورد تاکید ادیان الهی بوده، از منظر علم مشاوره و روانشناسی، چرا و چگونه میتوانند در سلامت روان افراد یک جامعه، تاثیر داشته باشد؟ این پژوهش با روشی تحلیلی- توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای و همچنین استفاده از مشاهدات و تجربیات عینی برخی از افراد، به بررسی این مسأله پرداخته است. یافتههای تحقیق فوق به شرح ذیل است: رعایت حجاب اسلامی با نیت قرب الهی و پیادهروی شکل گرفته در چند سال اخیر، به شوق زیارت اباعبدالله (ع)، قابل انطباق بر تعاریف علم روانشناسی از امور معنوی هستند و به همین دلیل، تاثیرگذاری آن دو بر سلامت روان، قابل پیشبینی است. شور و نشاط فوق العاده افراد حاضر در پیادهروی، مشاهدهی ایثار و از خودگذشتگی...