تجربه مادران از برچسبزنی معلمان نسبت به کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی: یک مطالعه پدیدارشناختی
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 08 مهر 1405
زهره ارخودی قلعه نوئی، سید علی موسوی اصل، زهرا حاجی بابایی طاهری
چکیده زمینه و هدف: اختلال اضطراب جدایی از اختلالات شایع اضطرابی در کودکان است و میتواند پیامدهای تحصیلی، هیجانی و بینفردی داشته باشد. با وجود نقش مدرسه در تداوم این اختلال، تجربه زیسته مادران از برچسبزنی معلمان کمتر بررسی شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته مادران از برچسبزنی معلمان نسبت به کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی انجام شد.
روش پژوهش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی بر اساس الگوی هفتمرحلهای کلایزی انجام شد. مشارکتکنندگان ۱۶ مادر دارای کودک ۶ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بودند که بهصورت هدفمند و گلولهبرفی انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته تا اشباع نظری گردآوری و با MAXQDA تحلیل شد.
یافتهها: تحلیل دادهها ۱۲۴ مفهوم اولیه، ۱۴ زیرمضمون و چهار مضمون اصلی شامل سرزنش پنهان و آشکار، تحقیر و درماندگی مادرانه، راهبردهای مقابلهای و پیامدهای برچسبزنی بر کودک و روابط خانواده-مدرسه را آشکار کرد. جوهره پدیده، «قضاوت ناعادلانهای که هویت مادرانه را نشانه میگیرد، مادر را در تنهایی رها میکند و رنج کودک را تشدید میسازد» بود.
نتیجهگیری: برچسبزنی معلمان میتواند شرم و درماندگی مادرانه، اضطراب کودک و بیاعتمادی خانواده به مدرسه را تشدید کند. آ

